Simon Vinkenoog heeft ook een boekenpagina, waarop hij iets zegt over dit boek (zoek 27 januari 2006). Als positief punt noemt hij dat het boek optimistisch is, en dat we, als we het samen willen aanpakken, de cultuur van domineren en exploiteren kunnen stoppen en een toekomst tegemoet kunnen zien waarin we samen leven en samen werken.

http://www.simonvinkenoog.nl/archief/jan..

els (Email) (URL) - 12 03 08 - 16:03

Ha, Lilith, heerlijk:
http://www.thefemininetouch.nl/index.php..
http://www.zachariel.nl/artikelen/zachzw..

Ik zet mijn reactie hier, omdat ik bij het boek over Lilith geen reactie-mogelijkheid zie.

Heb je het boek al gelezen? Is het een aanrader?

Astrid (Email) (URL) - 15 03 08 - 23:00

Astrid! Het schijnt dat ik de reactiemogelijkheid heb uitgezet! bloosbloosbloos!
Ik ga reageren bij het boek over Lilith.

http://www.nissaba.nl/godinnen/entry/80/..

els (Email) (URL) - 17 03 08 - 13:07

Ik heb de Kelk en het Zwaard niet gelezen.

Net wel Het Evangelie van Isis, van Lauri Fransen, gelezen: die refereert regelmatig aan het partnerschapsmodel van Riane Eisler.

'Het Evangelie van Isis' toont zoals 'van Venus tot Madonna' van Annine vd Meer, hoe van oorsprong vrouwelijke concepten uiteindelijk in mannelijke beelden gevangen werden. Zou op zich niet erg zijn lijkt me, als dat het 'weer-heel-zijn' wilde uitrukken, maar het gebeurde vanuit dominantie, onderdrukking en controle.
Het Jezus mysterie draagt volgens Lauri feitelijk het Isis mysterie in zich: het vrouwelijke is terug te vinden in de coderingen van het Jezus mysterie. Vanaf een aantal eeuwen voor het jaar 0 was er een grote herbeleving van het vrouwelijke, vanuit een sterk gevoelde behoefte na dominante tijden. Deze opleving werd door het dominant in bezit willen nemen van het Jezus mysterie, door patriarchaten, weer uitgevlakt.

Mooi boek, mooie inzichtelijke verbeelding van tijdsoverspannende gebeurtenissen.

Je ziet nu overal dat de herwaardering voor het vrouwelijke weer aanwezig is.
We zitten weer in een soort 'tijd voor het jaar 0'.
Ik denk dan: door wat zou de opleving van het vrouwelijke op dit moment in bezit genomen kunnen worden?

Mogelijk door de vrouw zelf: mogelijk door de conditionering dat 'het vrouwelijke het mannelijke moet redden'. Zoals channelings met boodschappen als 'het vrouwelijke zal het mannelijke initiëren in zijn nieuwe rol' soms vertaald lijken te worden naar het fysieke idee dat 'de vrouw voor moet gaan'. Niet ziend, dat de vrouw al lang voor gegaan IS, 40 jaar geleden.

Het partnerschapsmodel wordt op zo'n manier dan toch weer opgesplitst in het idee dat vrouwen en mannen nog steeds in een andere 'fase' zitten. Maar binnen de 'onzichtbare' groep mensen die het partnerschapsmodel wel omarmt, is dat nu juist niet zo, dat er een opsplitsing tussen man en vrouw of wie dan ook is. Mensen die het partnerschapsmodel omarmen, hEbben het vrouwelijke alweer omarmd, ongeacht of ze 'er goed in zijn'. Daarbinnen valt dus geen opsplitsing meer te maken. Ik zie het vrouwen soms wel doen: die denken 'voor' te moeten gaan, omdat 'de man nog niet zover is'. Daarmee onderdruk je dus de al aanwezige vrouwelijkheid in 'de man', en geeft de man geen positie aan de vrouwelijkheid in hem.

Lijkt me niet handig. Dat komt veel te veel tegemoet aan alle beeldvormingen over man/vrouw waarin we nog steeds aangestuurd worden.

Binnen het partnerschapsmodel neemt elke persoon gewoon de eigen positie in. Ongeacht of de 1 verder is dan de ander of niet, in wat dan ook. Het vermeend verder zijn in 'vrouwelijkheid' is dan ook geen reden tot opsplitsing.

Interessante tijd

Astrid (Email) (URL) - 24 07 08 - 12:48

Oh, ik zie nu het Acharya filmpje hiernaast pas.

Lauri heeft het in haar boek ook over de Horus-Jezus connectie. Zij geeft aan dat daarvoor nog een andere connectie speelt: de Isis-Horus connectie.
De eigenschappen van Isis zijn eerst in Horus belegd, later zijn de eigenschappen van Horus idan weer n Jezus belegd.

De fonetische gelijkenis Jezus Isis valt op.

Mooi filmpje trouwens.

Astrid (Email) (URL) - 24 07 08 - 13:14

Hai Astrid, ik wou zelf het boek van Riane Eisler nog eens herlezen, omdat ze hele interessante dingen aanstipt, die niet alleen gaan over het 'schisma' tussen man en vrouw. Het gaat vooral over de hele maatschappijopbouw en de samenhang met alle machtstructuren hierdoor, ook economische. Het dominatormodel heeft dus betrekking op alle piramidale, hiërarchische structuren waarin een brede basis wordt gebruikt, leeggezogen en onderdrukt door een kleine bevoorrechte groep. Daarin valt dus ook de religieuze orde met 'god' aan het hoofd en de priesterkaste in de hoogste regionen, tot de kleinste eenheden waarin mannen heersen over vrouwen. Nieuwe structuren vloeien hieruit voort als de oude versleten zijn, dus nu worden economische belangen en de top van het bedrijfsleven beschermd door het leger, hoewel niet moet worden onderschat dat dit wel degelijk hand in hand gaat met religie. Bush is niet voor niets 'reborn', en niet voor niets vindt op het moment een enorme hetze plaats tegen atheïsme, feminisme, humanisme, de seculiere maatschappij, de democratie (die notabene wordt uitgehold door de 'domanitors' zelf, die vervolgens het gebrek aan democratie wijten aan het democratische systeem, in plaats van aan hun eigen streven om gelijkheidsstructuren te verdrijven en zelf weer vormen van totalitaire macht te herroveren).

De roep om meer vrouwen in de top van het bedrijfsleven en het doorbreken van het 'glazen plafond' is in feite een manier om over de rug van het feminisme het dominatormodel weer te herstellen. Vrouwen mogen als fooi een beetje meedoen aan het 'grote uitbuiten', en dat wordt dan verkocht als 'het feminisme is nu volledig geslaagd'.

Het partnerschapsmodel moet dus betrekking hebben op alle deelnemers aan de maatschappij, en moet niet alleen plaatsvinden tussen 'man en vrouw'. De machtsstructuren, die steeds opnieuw weer hun positie herstellen na elke min of meer geslaagde poging tot emancipatie, moeten voorgoed worden ontmaskerd en ontmanteld. Al die retorische trucs van over vrouwen die ook topsalarissen moeten krijgen en ook autoritaire macht moeten kunnen hebben () dienen uiteindelijk alleen om de emancipatie af te leiden door ook een paar vrouwen te betrekken bij totalitaire revolutie die achter de schermen de plaatsvindt, waarbij de oude feodale structuur van religie en een nieuwe adel wordt hersteld. Zo wordt het concept emancipatie ingekapseld door de oude tegenstrever, die met de pluimen van de gelijkheidsbeginselen zal gaan strijken maar intussen het totalitaire, hiärchische dominatorstelsel dat geen dissidenten toelaat in ere heeft hersteld.

Of je dit mannelijk of vrouwelijk noemt, maakt niet uit. Er wordt gewoon een nieuwe mythe gecreëerd met de zaken die wij waardevol vinden, om ons volgens de beproefde methode een oor aan te naaien. Nou, mijn hobby is het om mythes door te prikken.

Els (Email) (URL) - 26 07 08 - 11:30

Zooo, is dit weer even een geweldige tekst van je, Els.
DANK!

Correctievrouwelijkheid noem ik dat proces:
de vrouw die aan 1 stuk door wordt opgeroepen 'in haar kracht te gaan staan', met veel uitroeptekens,
om...., nou, precies wat jij beschrijft.

Lauri Fransen betrekt haar onderzoek ook op het totale 'dominator' model waarin we ingebed zijn. Maar niet zo uitgebreid als Riane Eisler, als ik jouw stuk zo lees.
Ok, Riane is my next book ;)

Zojuist werden er nog wat mooie links op thefemininetouch geplaatst:
Afrikaanse ontmanteling van Europees dominator model:
http://video.google.com/videoplay?docid=..

En goden en godinnen:
http://www.godchecker.com/pantheon/afric..
(maar die ken jij misschien al?)

Astrid (Email) (URL) - 26 07 08 - 12:22

Hallo Astrid en Els,
Geboeid volg ik jullie gesprek n.a.v. Riane Eisler en mijn eigen boek ( Het Evangelie van Isis). De belangstelling voor het partnerschapsmodel en het boek van Eisler komt weer opnieuw aan alle kanten boven. En inderdaad, ik heb haar terminologie en beschrijvingen gebruikt als een basis voor mijn boek. Ik heb dat natuurlijk niet zo uitgebreid gedaan als Eisler, want dat heeft zij al gedaan. Maar ik hoop toch wel, Astrid, dat ik goed duidelijk heb gemaakt dat de bekrachtiging en institutionalisering van het dominator-model gevormd wordt door de staat als politiek instrument, of dat nu een totalitaire of zogenaamd democratische staat is.( zie o.a. pag. 68-69) Ik ben het helemaal met je eens Els, dat het partnerschaps ( en het dominator-)model niet alleen maar betrekking heeft op de situatie tussen man en vrouw, het betreft het hele leven en het hele denken van ons, westerse mens. Je beschrijft voortreffelijk hoe de emancipatie en het feminisme door de topdoggers wordt ingekapseld door ook ( enkele) vrouwen toe te laten tot de top van de piramide. Het is een versluierde onderdrukking, die bijna niet wordt herkend. Wij DENKEN namelijk in het dominatormodel, ook wij vrouwen. Dat is de voornaamste reden dat ik mijn boek heb geschreven, namelijk om ons DENKEN ter discussie te stellen. Julie zijn daar al aardig mee bezig.
Ik zou het wel leuk vinden als mijn boek ook in je boekenlijst komt, Els. Want het past uitstekend in de lijst.

Lauri Fransen - 10 08 08 - 15:41

Hallo Lauri,

Fijn dat je hier reageert!

Even vooraf: ik reageer hieronder steeds vanuit een ander perspectief. Ik heb het dus niet overal ‘over je boek’. Het zijn allerlei draden die tegelijk bij me opkomen.

@”Maar ik hoop toch wel, Astrid, dat ik goed duidelijk heb gemaakt dat de bekrachtiging en institutionalisering van het dominator-model gevormd wordt door de staat als politiek instrument, of dat nu een totalitaire of zogenaamd democratische staat is.( zie o.a. pag. 68-69)”

Jazeker, message clear.

@Wij DENKEN namelijk in het dominatormodel, ook wij vrouwen. Dat is de voornaamste reden dat ik mijn boek heb geschreven, namelijk om ons DENKEN ter discussie te stellen.

Absoluut: wij zijn allen geïmpregneerd met het dominatormodel, waarbij je de ene keer de positie van de dominator, en de andere keer de positie van het slachtoffer inneemt, en weer een andere keer die van de redder. We zitten er met zijn allen in, in deze patronen, en in het ons ontdoen van deze patronen.
(http://www.thefemininetouch.nl/astrid/matripatri.htm)

Ik vraag me echter wel af waarom ik nu al 20 jaar lang de mantra herhaald hoor van varianten op: ‘Wij vrouwen doen net zo hard mee’. Waarom is die voortdurende bevestiging nodig? Na 20 jaar wil ik het nu wel bestempelen als over-bevestiging. Als er iets over-bevestigd wordt, dan is dat om iets anders uit het zicht te houden… …..wat?

Wat betreft het partnerschapsmodel; volgens mij is die wens vrij breed aanwezig. Niet altijd heel expliciet uitgesproken, maar het is wel bij velen al gewenst.
Wat onder het partnerschapsmodel van Riane Eisler lijkt te liggen (ik heb haar boek nog niet gelezen), dat onderschrijf ik. Echter, door het woord ‘partner’ associeert het voor mij vrij snel naar m/v thema’s, relaties, samenwerkingsverbanden etc.. En dit gebeurt bij anderen ook zie ik.

In de bewustwording over de manieren waarop wij met relaties en verbanden omgaan, zitten natuurlijk ook ontzettend veel belangrijke clues. Dus hoe wij tegen partnerschap aan kijken, en ons daarvan steeds meer bewust worden, geeft belangrijke clues voor de verandering naar een algeheel anders samenzijn, steeds meer los gaand van het dominatormodel.

Zelf kijk ik liever naar ‘Elkaar in kracht laten (be)staan’.
http://www.thefemininetouch.nl/index.php..
Voor mij refereert dit aan het onpersoonlijke, en dus is dit voor en door iedereen, ongeacht of er een relatie is. Het speelt dus ook tussen mij en iemand aan de andere kant van de wereld die ik noch zie, noch ken (ik wens de onbekende ander niet met mijn belastinggeld dood te laten bombarderen).

Elkaar in kracht laten (be)staan is voor mij de essentie van de vrouwelijke kracht van het leven. Het overvloedsbesef. Het betekent dat je de ander niet ontkracht, maar ook niet draagt. Zowel de Eva-beschuldigingscultuur als de Adam-ontlastingscultuur is hier dus niet aanwezig. Terwijl die in het partnerschapmodel juist overal weer de kop opsteken. Ik zie het overal gebeuren; die subtiele inkapseling van het nieuwe in het oude.

Lauri, in jouw boek ‘Het evangelie van ISIS’ beschrijf je heel helder hoe duizenden jaren geleden de onzichtbare natuurkracht als vrouwelijk ervaren werd, als een totaal-aanwezigheid in al het leven werd ervaren, en hoe deze levenskracht geassocieerd werd met ‘het vrouwelijke’ en 'overvloed'. Echt geweldig zoals je dat over weet te brengen.

Ik vind het dus eigenlijk ontzettend zonde, dat die vrouwelijke kracht zich overal op miraculeuze wijze in het woord ‘partnerschap’ moet gaan verstoppen. Het lijkt zich daar onbewust te moeten verstoppen om het ‘acceptabel te maken voor de man’. Waarom? Alsof het toch eigenlijk meer iets voor vrouwen is, maar via het partnerschap heeft de man er dan ook wat aan?

Blijkbaar is het nog steeds niet acceptabel, dat de vrouwelijke kracht iets in elk mens is, en zij dus juist over de kracht van het individu gaat?
Blijkbaar hebben mensen het vaak nog steeds over mannelijk/vrouwelijk op het platte vlak, ipv over de diepte van de kracht van het vrouwelijke?

Het verstoppen van de vrouwelijke kracht in woorden die ‘saaaaamen’(partner) aanduiden, lijkt op dit moment aan een grote behoefte te voldoen; en dat is volgens mij
- Het specifieke aandeel van de (onbewuste) behoefte van veel mannen aan het in stand houden van het dominatorsmodel uit beeld houden (Identificatie).
- De geweldige kracht van het proces van de vrouw, als voorbeeld van mensen die al enorm veel van het dominator model doorbroken hebben, zonder oorlog te voeren, vooral GEEN erkenning te geven.

Hoewel het partnerschapsmodel uitspreekt over elke soort relatie in een maatschappij te willen gaan, en zeker niet alleen op m/v relaties slaat, zie ik het model toch ‘per ongeluk’ vooral in oude m/v relaties betrokken worden, vanuit de (onbewuste?) behoefte die ik hierboven noem. Dit is geen nieuwe behoefte. Deze behoefte is een hele oude, bekende;
hem niet lastig vallen, en haar geen erkenning geven.

Wat bedoel ik?

Lauri, ik zie dat jij bij het Godinnenspektakel betrokken bent.

Ik kan daaruit een voorbeeld halen, om uit te leggen wat ik bedoel.

Er stond op de site bijvoorbeeld: ‘Wij vrouwen hebben met ons laten sollen’. Ik heb daar op gereageerd (ik weet niet of het er nog staat): want hoezo!!!?? ‘Wij hebben met ons laten sollen?’. Waarom komt er niet juist een onderkenning van de geweldige transformatiekracht die de vrouw in haar proces gerealiseerd heeft, en die haar na duizenden jaren van onderdrukking, binnen 40 jaar tijd brengt naar een positie waarop ze in staat is en de moed heeft en het inzicht heeft om zoiets als het Godinnenspektakel neer te zetten?
http://www.thefemininetouch.nl/index.php..
Waarom moet er steeds worden gedaan alsof de vrouw haar vrouwelijkheid een beetje is vergeten in haar 'te mannelijke emancipatie', en zij dat nu een beetje moet herstellen, terwijl de vrouw in haar emancipatie gewoon een reflectie is geweest van het feit dat de wereld alleen maar oog heeft voor het mannelijke, en verder niet. En veel vrouwen inmiddels juist een mega hell of a job hebben gerealiseerd; de werkelijke betekenis van het vrouwelijke, dat eeuwen lang ondergedoken is geweest, nu weer aanwezig te laten zijn. En dit heeft ze juist kunnen doen DOORDAT zij haar mannelijke krachten heeft omarmd.

Ik vraag 'waarom', maar dat is natuurlijk retorisch. We zijn niet achterlijk ;)

Waarom moet het aandeel van de vrouw in een proces telkens weer geïntroduceerd worden met varianten als ‘Wij hebben met ons laten sollen’, terwijl ik in de discussie bij de Volkskrant lees: ‘De mannen hebben een paar leuke ideetjes over hun emancipatie, en die zullen ze binnenkort op het forum plaatsen.’
De vrouw heeft met zich laten sollen, en de man heeft leuke ideetjes…..

Ik kan een heel epistel schrijven met waar ik overal ‘het oude’ zie, uit naam van het bereiken van het partnerschapsmodel. Het zoveelste jasje van het oude…..

En waarom benoem ik dit hier nav jouw boek, Lauri?
Omdat, als ik jouw boek lees, ik sterk het idee krijg dat jij een dieper besef hebt van de vrouwelijke kracht, dan het partnerschapsmodel. Juist de kracht van het individu, en het vertrouwen kunnen geven aan de keuzes van het individu die zelf kiest met wie en hoe hij/zij relateert, en daarin groeit, komt voort uit het besef van onze innerlijke kracht, onze vrouwelijke energie.
Ik heb sterk het idee dat het woord ‘partnerschapsmodel’ toch voornamelijk een soort reparatieverlangen uitdrukt van ‘Geen strijd tussen de seksen meer willen en dan zeggen we er bij: maar het model gaat niet alleen over m/v natuurlijk, het gaat over ELKE relatie’…..
En ik denk ook dat het woord ‘partner’ de erkenning voor de kracht van de vrouw minimaliseert. Alsof bijvoorbeeld jouw schrijven van jouw boek niet een geweldig resultaat is van zowel je mannelijke kracht als je vrouwelijke krachten hebben omarmd. Alsof jij en andere vrouwen daarin niet een mega voorbeeld in autonomie voor ons allen zijn, en die kracht even weggevlakt moet worden in het woord ‘partnerschap’…....
We kunnen wel ZEGGEN dat het model voor ALLE relaties en omgangsvormen bedoeld is, maar eronder ligt volgens mij een ‘verdoezeling’ van wat er eigenlijk gewenst is…..’via partnerschap de man toegang geven tot iets waarvan we stiekem vinden dat het eigenlijk toch meer iets van de vrouw is, en waarvoor zij dus moeite moet doen voor het bestaansrecht, en de man kan dan via het partnerschap er ook toegang toe krijgen.’
Het vrouwelijke nog steeds in opgesplitste vorm. Dus nog steeds geen erkenning dat de vrouwelijke kracht de essentie van ons wezen is.
http://www.thefemininetouch.nl/index.php..
Nog geen besef dat als je je wezenlijke kracht in de buitenwereld durft te leven, dat er dan een megatransformatie kan komen. Juist dit besef lijkt opgeslorkt te worden in het woord ‘partner’, ‘samen’…… fwoeschjjjj weg is de kracht die het patriarchaat kan ontmantelen. Het patriarchaat, dat relaties graag ziet als 'elkaar nodig hebben', in plaats van 'elkaar iets te brengen hebben'.

En dan heb ik het hier nog niet eens gehad over de mannen die allang hun vrouwelijke kracht omarmd hebben, en op de 1 of andere manier uit de picture verdwijnen.

En dan nu nog een keertje terugkomend op wat je schrijft:
@”Maar ik hoop toch wel, Astrid, dat ik goed duidelijk heb gemaakt dat de bekrachtiging en institutionalisering van het dominator-model gevormd wordt door de staat als politiek instrument, of dat nu een totalitaire of zogenaamd democratische staat is.( zie o.a. pag. 68-69)”

Zeg ik nu na mijn schrijven: jazeker, maar ‘na het dominatormodel, dan kiezen voor het partnerschapsmodel’ is volgens mij gewoon al door vrouwen en mannen gemonopoliseerd als de volgende fase in het uitspelen van m/v items. Wat overigens prima is, want er zijn nog genoeg items uit te spelen. En in dit spel heeft Eva tegenwoordig spannende Lillith trekjes aangenomen, vinden we leuk, maar verder is het gewoon nog het m/v thema dat uitgespeeld wordt via het partnerschapsmodel.

En dus dringt de essentie van de vrouwelijke kracht nog steeds niet door.
En de essentie is dat het helemaal geen optie meer is om te zeggen: ‘We wachten wel totdat mannen verleid zijn door vrouwen, om ook het vrouwelijke te waarderen’. Een ieder die de vrouwelijke kracht in zichzelf niet omarmt, leunt op wat voor manier dan ook, op een ander. Is namelijk buiten zichzelf. Dat is gewoon geen optie meer in onze geëmancipeerde wereld.

Ik vraag me echt af waarom het voor veel vrouwen zo belangrijk lijkt te zijn, als ze met het vrouwelijke aan de slag gaan, om te zeggen ‘En dit is ook iets voor mannen, kijk maar, we noemen het partnerschap, en dat passen we dan op ELKE relatie toe, ongeacht waar het over gaat, zodat het niet over m/v gaat, maar mannen er ook wat aan hebben…... Zie je nu wel: iedereen heeft er wat aan’…

Terwijl ik denk:
mijn vrouwelijke kracht is iets mega geweldigs! Een ieder die dat in zichzelf niet wil zien, die hoeft dat van mij niet hoor. MAAR……... dan niet MIJ de effecten daarvan laten betalen. Een ieder die uit angsthazerij bijvoorbeeld voor oorlog kiest, omdat die persoon geen innerlijke ervaring van vrede en leven heeft (maar dit verkoopt als ‘rationele keuze…..’) en dus buiten zichzelf leeft (maar dit verkoopt als ‘rationeel en dus goed’), die moet dan toch echt die oorlog maar zelf betalen. Niet bij mij belastinggeld komen opeisen voor het feit dat je niet in je vrouwelijke kracht durft te gaan staan. Niet de eigen lafheid door mij laten betalen.

Dat is dus heel iets anders, dan zeggen: 'Als vrouwen meer respect opeisen, dan durven mannen ook meer hun vrouwelijke kanten te omarmen' Jaggie....Correctievrouwelijkheid noem ik dat.
http://www.thefemininetouch.nl/index.php..

Overigens ben ik ervan overtuigd, ook vanuit directe ervaring, dat veel en veel meer mannen hun vrouwelijke energie ervaren, dan men wil doen overkomen. Maar ja, als we het vrouwelijke weer in het platte vlak van ‘mannelijk/vrouwelijk’ gaan proppen, dan krijg je dus spektakels, waar het ineens helemaal niet waar lijkt te zijn…….

Lauri, ik heb sterk het idee dat jij een veel en veel krachtiger besef van het vrouwelijke brengt, dan het partnerschapsmodel.

Juist vanuit het diepe besef waar de vrouwelijke kracht voor staat, zeg ik dat het woord ‘partnerschapsmodel’ kan vervallen.

Elkaar in kracht laten (be)staan;
het gaat om ons perspectief op ‘de mens’, vanuit hetgeen wij zelf in ons menszijn ervaren.

Het gaat niet om de relatievorm…die ontstaat vanzelf,
en de acceptatie van staatsbemoeienis ontmantelt dan ook vanzelf....

Groet,

Astrid van Triet

PS: ik zal hier niet meer reageren.
Vandaag is voorlopig mijn laatste dag dat ik me op internet ‘buiten mezelf ‘ begeef.
De wereld is qua bewustzijn aan het hyper convergeren op dit moment, en dat is prima.
Ik werk voorlopig alleen nog vanuit Magnetisch Stout binnen thefemininetouch.nl
http://www.thefemininetouch.nl/index.php..

Astrid van Triet (Email) (URL) - 21 08 08 - 20:18

Dank je wel Astrid.
Ik lees in je betoog dat je refereert aan een nog versluierde angst in vrouwen om helemaal in het licht te staan. Om zichzelf als zichzelf - de vrouwelijke verwerkelijking van het menselijke ras, in haar handel en wandel te realiseren. In welke vorm dan ook. Er mist niets. Wij hoeven niet te veranderen; niets meer en niets minder dan het onvoorwaardelijke: ik ben. En vandaar uit komt vanZelfSprekend: het "I am, so you may be". Deze woorden lees ik in het werk van Dr. Beatrice Bruteau, helaas nog niet vertaald in het Nederlands. Telkens opnieuw maakt het indruk op mij. De werkelijkheid van het bestaan tot in de essentie weergegeven.

Hieronder een fragment uit een dialoog (via de email met Lauri Fransen) waarin ik haar informeer over de revolutionaire inzichten van Dr. Beatrice Bruteau.
B.B. legt uit dat er een verschil is tussen rebellie en revolutie. Een verandering van vorm - zoals in deze string besproken Partnerschap, geeft nog niet de verandering waar wij naar (denken te) streven. De dominantie cultuur zal daar niet door veranderen omdat er nog steeds uitgegaan wordt van een relatie met iemand buiten jou. Er is wordt nog een onderscheid gemaakt tussen jou en mij. Jij bent anders dan ik. De basis van de dominatie cultuur is het onderscheiden en vergelijken.

Nu het fragment uit mijn gesprek met Lauri:"Van Rebel naar Evolutionair" En ik citeer veel uit het werk van Dr. Bruteau "The Grand Option".
.. ..When those who feel themselves oppressed by the social patterns begin to resist, they frequently attempt merely to move from one end of the axis to the other: those who are dominated wish to become dominant themselves. It is important to recognize that such a movement constitutes only rebellion, not a revolution. It does not herald a new age. A significant future will not be born until the orientation of the axis itself has been shifted….. Competition for positions of honor within the system does not disturb the system as such. …. … A genuine revolution must be a gestalt shift in the whole way of seeing our relations to one another so that our behavior patterns are reformed from inside out. Any revolution worthy of the name must be primarily a revolution in consciousness…..We are evolutionary beings and that what is actively evolving at present is our very consciousness, including our consciousness of ourselves and our consciousness of ourselves as evolving. We may say that we are self-conscious evolution.

Het gaat niet meer over personal power. Maar anno nu, gaat het over de betekenis van het menselijk ras in dit moment van de evolutie. Dus het uitgangspunt is niet meer het ‘vrouw zijn’, maar ‘mens zijn’ en het ontwikkelen van het beste in ons ten dienste van iets veel groters dan het individu. Daarin lost het ‘persoonlijke probleem’ ook sneller op, omdat de context – het perspectief zo veel groter is geworden. Absoluut (in de zin van onvoorwaardelijk) en onpersoonlijk. In de zin van de persoon overstijgend.

Een paradigma shift van dominantie naar een paradigma van participatie.
Met als basis kwaliteiten, zoals B. Bruteau het formuleert; het Neo-Feministisch bewustzijn:

- Consciousness of whole, concrete, real persons, and it values each one equally. Met resprect en ruimte voor alle verschillen.
- Neo-feminist consciousness operates by mutual affirmation (ipv mutual negation, het zich onderscheiden, waarop hierarchie is gebaseerd) “The interest is not on how I can promote myself over another, but on how I can promote the other in full growth.
- Consciousness perceives itself as being existatially rather than essentially ….. Participatory cosnciousness identifies itself precisely as actually existing, experiences itself in the act of existing that transcents all categories. Dus niet ik ben wat ik doe of wat ik bereikt heb, maar ik ben een verwerkelijking van leven – Ik Ben in Zijn: “a radiant life-energy center”…. “It’s perception is: Because I live, you are living also”.
- This is not a gut feeling, but an intellectual intuition. …it is an act of the spirit, not of emotions. It grasps what it understands as a whole, as a real concrete being, as a unique instance or self, not as a member of a class or in terms of its categorial attributes. It is as though one centered oneself in ons’s own subjective – that is active – being and also entered into the subject beings of others. … the sense in which the other is “other” has undergone a profound change.

Een compleet nieuwe orientatie, niet op de vraag: wie ben ik?, maar wie zijn wij? in context van de kosmos als geheel. En van daaruit ontdekken wij “ik ben jij, er is geen ander’. Ieder van ons leeft de menselijke ervaring op de planeet aarde, onderdeel van een kosmisch proces van continue creatie. ...

Edda van der Hoeven,
oprichtster van de Wijze VrouwenCirkel Nederland

[Edda] (Email) (URL) - 02 09 08 - 11:06

Hai Lauri,
Leuk dat je hier reageert op het forum, en sorry voor mijn trage reactie. Ik zal het boek direct toevoegen in de boekenlijst en het zelf ook bestellen. Ik vind het leuk dat Riane Eislers theorie door zoveel mensen wordt opgepakt en verder wordt uitgewerkt.

Ik ben benieuwd hoe je het dominatormodel terugvindt in de democratie. Ik kan me voorstellen dat het wezenlijk tot een totalitaire structuur behoort, terwijl een democratie wordt uitgehold en vervormd tot het uiteindelijk vooral profiteurs en parasieten zijn die de democratische staatsvorm naar hun hand weten te zetten en in hun voordeel gebruiken. Dat is dan volgens mij mogelijk omdat de kernwaarden van de democratie niet ondubbelzinnig genoeg zijn vastgelegd, terwijl er geen controlerende organen zijn die erop toezien dat alle bevolkingslagen voldoende vertegenwoordigd zijn. Nu is het zo dat hoe meer financiële macht een organisatie heeft, hoe meer invloed hij heeft op de besluitvorming in de democratie. Dat is natuurlijk absurd, en precies tegengesteld aan wat de bedoeling is.

Juist omdat we ons niet ideologisch bewust zijn van wat we willen en waarom is het zo makkelijk om het hele stelsel weer in naar de ouderwetse piramidale vorm om te buigen.

Ik ben benieuwd naar het boek, misschien ga ik het zelf wel bij bol.com bestellen.

Els - 03 10 08 - 18:56