![]() |
![]() Forum godinnen en beeldvorming | weblog | godinnen | forum home ||
|
De mysteriën van Mozes
Het is dus wel duidelijk dat de gehelleniseerde joden de wijsheid van de heidense mysteriën wilden integreren in hun eigen spirituele tradities. Maar schiepen zij een specifiek joodse versie van de mysteriën zoals de these over de mysterieuze Jezus wil zeggen?
De gegevens die we nodig hebben om deze vraag te beantwoorden kunnen we vinden in de werken van Philo van Alexandrië (20 v. Chrs. - 40 n. Chrs.) een gerespecteerde joodse leider en beroemde joodse filosoof. Philo was toegewijd aan zijn oorspronkelijke jodendom, maar was ook door en door gehelleniseerd en sterk geïnteresseerd in de heidense filofosie. Hij schrijft over filosofen als over een internationale broederschap van wereldburgers die 'wonen in de kosmos als hun stad', die naar allen op dezelfde manier kijken en hij looft:
Zulke mensen houden, hoewel ze in verhouding met slechts weinigen zijn, de verborgen vonk van wijsheid in het geheim levend in alle steden van de wereld, zodat de deugd niet helemaal dooft en verdwijnt onder de mensen.
Philo had vooral veel respect voor Pythagoras en diens volgeling Plato, die hij 'de groten' en de 'heiligsten' noemde. De christelijke filosoof Clement van Alexandrië verwijst naar Philo als 'de volgeling van Pythagoras'. Net als alle volgelingen van Pythagoras was Philo zowel goed bedreven in muziek, geometrie en astrologie, als in de Griekse literatuur van alle tijdperken. Ook was hij, evenals de andere volgelingen van Pythagoras, goed op de hoogte van de mythes van de heidense mysteriën.
Philo gebruikt wat hij 'de methode van de mysteriën' noemt om aan te tonen dat de joodse geschriften allegorieën zijn die geheime spirituele lering bevatten. Hij interpreteert het 'historische' verhaal van Mozes en de Exodus als een mystieke metafoor voor het pad dat door deze wereld naar god voert. De gids op dit pad is de bekende heidense figuur van de 'logos'. Voor Philo is de logos, evenals voor de wijzen van de mysteriën, 'de enige en geliefde zoon van god'. Net als de wijzen uit de mysteriën leert hij dat de wonderen van de zichtbare wereld zijn ontworpen om mensen naar de ervaring van mystieke eenheid met god te leiden.
Philo aanvaardde de filosofie van de mysteriën niet alleen, hij zei dat hij zelf een ingewijde was - maar niet in de heidense mysteriën. Hij moedigde joden niet aan deel te nemen aan heidense inwijdingen, daar ze beschikten over hun eigen joodse mysteriën: de mysteriën van Mozes. Volgens Philo was Mozes de grote initiator, een 'hiërofant van het ritueel en leraar van goddelijke zaken'. Philo noemt zichzelf ook een hiërofant en initiator in de joodse mysteriën. Hij schrijft over het 'onderrichten van initiaties aan die ingewijden die de heilige inwijdingen waardig zijn'. Net als bij de heidense mysteriën vormden zijn ingewijden een geheime mystieke sekte en moesten zij moreel zuiver zijn. Net als in de heidense mysteriën legden ze de eed af dat ze de 'ware heilige mysteriën' nooit zouden openbaren aan niet-ingewijden, omdat de onwetenden hetgeen ze niet begrepen verkeerd zouden uitleggen en daardoor de mysteriën bloot zouden stellen aan de spot van het grauw.
De eerste christenen?
De teksten van Philo overleefden de massale vernietiging van oude teksten door de kerk van Rome door een vreemde gril van de geschiedenis. Bisschop Eusebius, de propagandist van de kerk uit de vierde eeuw, kon weinig gevens vinden waarop hij het bestaan van een historie van het christendom kon baseren. Daarom deed hij gretig een beroep op een beschrijving van een groep joden die de 'therapeuten' werden genoemd in een van de boeken van Philo. De beschrijving van het lentefestival van deze groep doet denken aan de christelijke viering van pasen, en op grond hiervan verklaarde Eusebius dat hij de eerste christenen in Alexandrië had ontdekt. Hij beweerde dat de leiders van de 'therapeuten' de eerste bisschoppen, priesters en decanen waren en dat iedereen wel moest inzien dat deze mensen de eerste christenen waren.
Natuurlijk was de lente ook de tijd waarin de heidenen het festival van dood en wederopstanding van hun godmens vierden, dus slaat de bewering van Eusebius nergens op. Philo schreef in het jaar 10 na chr. over de therapeuten en dat zou dan twintig jaar voor de veronderstelde datum van de kruisiging zijn. We kunnen daar veilig uit opmaken dat de therapeuten niet de eerste orthodoxe christenen waren zoals Eusebius ons wil doen geloven. Toch kan Eusebius, ironisch genoeg, op een manier die hij nooit bedoeld kan hebben wel gelijk hebben gehad. De therapeuten zijn een groep joden die klaarblijkelijk een joodse versie van de heidense mysteriën beoefenden - precies de soort groep die volgens de these inzake de mysterieuze Jezus aanleiding gaf tot het ontstaan van het verhaal over Jezus uit de mythen van Osiris/Dionysus.
We kunnen stellen dat de therapeuten joden waren omdat ze het wekenfeest (oogstfeest) vierden en zich aan de sabbath hielden. In ieder ander opzicht leken ze op gemeenschappen van volgelingen van Pythagoras.
Net als de oude heidense wijzen stelt Philo de domme verering van uiterlijkheden door misleide mensen in alle religies tegenover de verering van de ware god door hen die een contemplatief leven leidden, zoals de therapeuten.
De therapeuten beschouwden, net als de heidense ingewijden, de letterlijke betekenis van hun geschriften als een uiterlijke deklaag, die de geheime mystieke betekenis verborg. De exegese van de geheime geschriften beschrijft de verborgen betekenis die overgebracht wordt in allegorieën. Philo schrijft:
De hele periode van zonsopgang tot zonsondergang wijden zij aan hun oefeningen. Ze nemen de heilige geschriften ter hand en besteden hun tijd aan filosoferen over en interpreteren van hun voorvaderlijke allegorische code, want zij gaan ervan uit dat de letterlijke betekenis van de woorden verborgen symbolen bevat die alleen door de onderliggende betekenis duidelijk gemaakt kunnen worden.
[...verder vergelijkt Philo de 'mysteriën van Mozes' met die van Dionysos...]
Willy schreef:Ik heb u tekst gelezen en ook de titel opgeschreven en ga eens kijken of ik het boek in de bibliotheek kan vinden.
De conclusie die Freke en Gandy trekken lijkt zo natuurlijk, maar slaat de plank in werkelijkheid volkomen mis.
In werkelijkheid heeft het verhaal van Jezus veel meer historische allure dan dat van de andere mysteriegoden die we hebben leren kennen.
Daar komt bij dat de apostelen zelf met bijna volkomen zekerheid historische figuren geweest zijn.
Er is niets tegen om de brieven van Paulus als documenten te zien die inderdaad door degene geschreven zijn die hij pretendeert te zijn - door Paulus dus.
Daar komt nog bij dat Jezus in de boeken van het Nieuwe Testament niet alleen in de rol van een mysteriegod wordt beschreven, maar ook vaak in de rol van een mens die rituelen uitvoert. Als hij het heilig avondmaal “instelt” handelt hij bijvoorbeeld als een historisch karakter dat een ritueel vervult.
Roy schreef:Ehhh,... ik mis hier de vergelijkenis met ene Kreshna/Chrisnoh ... die bijzondere overeenkomsten zou vertonen ... en eveneens vóór de "historische" Christus een bestaan wordt toegekend. Overigens in het kader van dit gehele forum ... "Jezus en de Verloren Godin"... spannend, groet Roy
De stelling die ik wil verdedigen is de volgende. De Joodse Messias is een mythische figuur, die de Joodse versie is van de mysteriegod die we in andere culturen tegenkomen.
Dit boek gaat gewoon over iets anders, en bovendien beschrijven zij hun eigen onderzoek en hun eigen ontwikkelingsproces.
els schreef:Ik ben geïnteresseerd in de mysteriereligies,
Natuurlijk was dat 'geheim' dat wordt geopenbaard wel fascinerend, maar ik had mijn belangstelling verloren, omdat er zoveel onzinnige speculaties over bestaan. kan plaatsen.
Willy schreef:Jacob Slavenburg : Valsheid in geschrifte
Els, mag ik u dit boek sterk aanbevelen ?
Keer terug naar jodendom christendom islam
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 8 gasten