-->
godinnen en beeldvorming op nissaba

Godinnen en beeldvorming
home | info | artikelen alfabetisch | godinnen index | forum | contact |

Nissaba weblog

Op het weblog van Nissaba worden religieuze en mythologische beeldvorming, rolpatronen, vooroordelen en stereotiepen tegen het licht gehouden. Laat je niet langer in een hokje duwen en wees jezelf.

Godinnen

Religie, mythologie en beeldvorming. Godinnen uit de hele wereld op Nissaba.

Alle artikelen

Lees de Alfabetische lijst.

 


 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Vaticaan waarschuwt v… | Home | Elf stellingen over v… |

Bertrand Russell: Waarom ik geen christen ben

Dinsdag 07 Februari 2006, 11:43 pm - Categorie: filosofie/opinie

Vertaling van een essay van Bertrand Russell, naar een lezing die hij in 1927 hield.

Deze lezing werd door Russel gehouden op 6 maart 1927 voor de Zuid-Londense afdeling van de National Secular Society, in de Battersea Town Hall. De lezing werd nog hetzelfde jaar in de vorm van een pamflet uitgegeven, en kreeg hernieuwde bekendheid door de uitgave van Paul Edwards editie van Russels boek Waarom ik geen christen ben en andere essays.


Zoals de voorzitter zei, het onderwerp waarover ik vanavond zal spreken is "Waarom ik geen christen ben." Misschien zou het goed zijn om eerst vast te stellen wat we bedoelen met het woord christen. Het wordt vandaag de dag door veel mensen nogal losjes gebruikt. Sommigen bedoelen er niet meer mee dan iemand die probeert goed te leven. In die betekenis zou je volgens mij in alle sektes en credo's christenen vinden. Maar ik denk niet dat dat de juiste betekenis van het woord is, alleen al omdat het zou inhouden dat iedereen die geen christen is - alle boeddhisten, confucianen, mohammedanen etc. - niet probeert goed te leven. Ik bedoel met 'christen' niet iemand die volgens zijn eigen inzicht fatsoenlijk probeert te zijn. Ik denk dat je een zekere hoeveelheid bepaald geloof moet hebben voor je het recht hebt jezelf een christen te noemen. Het woord heeft niet meer zoveel inhoud als in de tijd van St. Augustinus en St. Thomas van Aquino. In die tijd begreep men precies wat iemand bedoel als hij zei dat hij een christen was. Men accepteerde een hele verzameling credo's die met grote precisie waren voorgeschreven, en elke lettergreep van deze credo's werd geloofd met de volledige kracht van iemands overtuiging.

Wat is een christen?

Tegenwoordig is dat niet meer zo. We moeten wat vager zijn over wat christendom betekent. Ik denk echter dat er twee verschillende punten zijn die wezenlijk zijn voor iedereen die zichzelf een christen noemt. De eerste is van dogmatische aard - namelijk dat je in god en onsterfelijkheid moet geloven. Als je niet in die twee dingen gelooft, denk ik niet dat je jezelf met recht een christen kan noemen. Maar daarbij, zoals de naam impliceert, moet je ook op de een of andere manier in Christus geloven. De mohammedanen geloven bijvoorbeeld ook in god en onsterfelijkheid, maar toch zouden zij zichzelf geen christen noemen. Ik denk dat, als je al niet in de goddelijkheid van Christus gelooft, je op zijn minst moet geloven dat hij de beste en wijste van alle mensen was. Als je dat nog niet van Christus wil geloven, denk ik niet dat je het recht hebt jezelf een christen te noemen. Natuurlijk is er nog een andere betekenis, die je kan vinden in Whitakers Almanack en in aardrijkskundeboeken, waar de wereldbevolking wordt ingedeeld in christenen, mohammedanen, boeddhisten, fetisjisten enz. En in die betekenis zijn wij allemaal christenen. De aardrijkskundeboeken rekenen ons er allemaal bij, maar dat is puur in geografische zin, en ik denk dat we dat wel kunnen negeren.





Daarom stel ik dat als ik u vertel waarom ik geen christen ben ik twee dingen moet zeggen: ten eerste waarom ik niet geloof in god en in onsterfelijkheid; en ten tweede waarom ik niet denk dat Christus de beste en wijste van alle mensen was, hoewel ik hem veel morele goedheid toeken.

Alleen dankzij de de succesvolle pogingen van niet-gelovigen in het verleden kan ik een dergelijke elastische definitie van het christendom aanhouden. Zoals ik al zei, vroeger had het een veel wezenlijkere betekenis. Het hield bijvoorbeeld ook het geloof in de hel in. Geloof in het eeuwige hellevuur was tot voor kort een wezenlijk onderdeel van het christelijke geloof. In dit land is het zoals u weet niet langer een essentieel punt vanwege een beslissing van de Privy Council, een beslissing waarvan de Aartsbisschop van Canterbury en de Aartsbisschop van York zich distantieerden. Maar in dit land is de godsdienst geregeld door de wet, en daarom kon de Privy Council de mening van de Excellenties negeren, en sindsdien was geloof in de hel niet langer nodig om een christen te zijn. Daarom zal ik er niet op staan dat een christen in de hel moet geloven.

Het bestaan van god

Om tot de vraag naar het bestaan van god te komen: dit is een grote en serieuze vraag, en als ik hier op een goede manier op in zou gaan, zou u hier moeten blijven zitten tot de komst van het Koninkrijk, dus u moet me verexcuseren als ik me slechts tot een samenvatting beperk. U weet natuurlijk dat de Katholieke Kerk het dogma heeft vastgelegd dat het bestaan van god kan worden bewezen met behulp van de natuurlijke rede. Het is een wat merkwaardig dogma, maar het is een dogma. Het moest worden geïntroduceerd omdat op een gegeven moment vrijdenkers de gewoonte aannamen te zeggen dat er bepaalde argumenten bestonden die de zuivere rede zou kunnen aanwenden tegen het bestaan van god, hoewel ze natuurlijk dankzij hun geloof wisten dat god bestaat. De argumenten en de redeneringen werden breed uitgemeten, en de katholieke kerk voelde dat er een eind aan moest worden gemaakt. Daarom legden ze vast dat het bestaan van god bewezen kan worden met hulp van de ongeleide rede, en ze legden vast wat volgens hun argumenten waren om dit te bewijzen. Er zijn natuurlijk meer van dit soort bewijzen, maar ik kies er hier maar een paar uit.

Het argument van de eerste oorzaak

Het simpelste en makkelijkst te begrijpen argument is misschien wel dat van de Eerste Oorzaak. (Men beweert dat alles wat we in deze wereld waarnemen een oorzaak heeft, en als je ver genoeg teruggaat in de keten van oorzaken, moet je uitkomen bij een Eerste Oorzaak, en deze Eerste Oorzaak noemen we god).


Ik neem aan dat dit argument tegenwoordig niet veel indruk meer maakt, omdat om te beginnen oorzaak niet meer is wat het geweest is. De filosofen en wetenschappers hebben zich in het begrip 'oorzaak' verdiept, en het heeft niets meer van de levenskracht die het ooit had. Maar los daarvan zien we dat het argument dat er een Eerste Oorzaak was geen enkele geldigheid kan hebben. Toen ik nog jong was, en me serieus met deze dingen bezighield, accepteerde ik het argument van de Eerste Oorzaak, tot ik op een dag, toen ik 18 was, John Stuart Mills autobiografie las, en ik daarin deze zin vond: 'Mijn vader leerde me dat de vraag: 'Wie heeft mij gemaakt?" niet beantwoord kan worden, omdat het direct de volgende vraag opwerpt: "Wie maakte god?" Deze simpele zin liet me zien dat het argument van de Eerste Oorzaak een drogredenering is, en zo denk ik er nog steeds over. Als alles een eerste oorzaak moet hebben, kan dit net zo goed de wereld zélf zijn als god, zodat dit argument geen enkele deugdelijkheid heeft. Het komt overeen met een opvatting onder hindoes dat de wereld rustte op een olifant, en de olifant weer op een schildpad; en als iemand vroeg: 'Hoe zit het dan met de schildpad?', zei de hindoe: 'Laten we maar van onderwerp veranderen'. Het argument is echt geen zier beter. Er is geen enkele reden waarom de wereld niet zou kunnen ontstaan zonder een oorzaak, noch is er aan de andere kant een reden waarom ze niet altijd zou hebben bestaan. Er is niet eens een reden om aan te nemen dat de wereld een begin zou moeten hebben. Het denkbeeld dat dingen een begin moeten hebben is te wijten aan de armoe van onze verbeelding. Misschien dat ik daarom geen tijd meer verspil aan het argument van de Eerste Oorzaak.

Het argument van de natuurwetten.

Vervolgens is er het zeer algemene bewijs van de natuurwetten. Dat was het favoriete argument gedurende de hele achttiende eeuw, vooral onder invloed van Sir Isaac Newton en zijn kosmogonie. Mensen zagen hoe de planeten rond de zon draaiden volgens de wet van de zwaartekracht, en ze dachten dat god de planeten had bevolen om op deze manier te bewegen, zichzelf zo het probleem besparend naar verdere verklaringen voor de wet van de zwaartekracht te zoeken.


Tegenwoordig wordt de zwaartekracht verklaard op de nogal ingewikkelde manier die Einstein heeft geïntroduceerd. Ik ben niet van plan hier een lezing over de zwaartekracht volgens Einstein te houden, omdat ook dat weer nogal wat tijd in beslag zou nemen. Maar in elk geval hebben we niet meer het soort natuurwet van het stelsel van Newton, waarin om een reden die niemand begreep de natuur zich overal gelijkvormig gedroeg. We beseffen nu dat veel dingen die we vroeger als natuurwet beschouwden eigenlijk menselijke conventies zijn. Je weet dat zelfs in de verst verwijderde diepten van het heelal er nog steeds 100 centimeter passen in een meter. Dat is ongetwijfeld een opmerkelijk feit, maar het is nauwelijks een natuurwet te noemen. En veel dingen die we als natuurwet beschouwden waren van deze aard.


Aan de andere kant, als je zou proberen kennis te verkrijgen over de werking van een atoom, zul je merken dat deze zich veel minder dan mensen dachten onderwerpen aan de wet, en dat de wetten die ze wel volgen statistische gemiddelden zijn van het soort dat overeenkomt met wat de uitkomst volgens het toeval zou zijn. We kennen allemaal de wet die zegt dat als je dobbelstenen werpt de kans dat je een dubbele zes werpt maar één op de 36 keer voorkomt, en dat beschouwen we niet als bewijs dat het neerkomen van de dobbelstenen worden gereguleerd volgens een ontwerp. Integendeel, we zouden pas denken dat we met een ontwerp te maken hebben als de dobbelsteen iedere keer dubbele zessen lieten zien.


De natuurwetten zijn voor een groot deel van deze aard. Het zijn statistische gemiddelden die volgen uit de regels van de kansberekening; en dat maakt het hele gedoe over natuurwetten een stuk minder indrukwekkend dan het vroeger was. Los van de huidige stand van de wetenschap, die morgen weer zou kunnen veranderen, is het hele idee dat natuurwetten impliceren dat er een 'wetgever' is ontstaan uit de verwarring tussen natuurwetten en menselijke wetten. Menselijke wetten dragen mensen een bepaald gedrag op, en je kan zelf beslissen of je die opvolgt of juist niet. Maar natuurwetten zijn uitsluitend een beschrijving van hoe de dingen zich in feite gedragen; en juist omdat ze alleen maar een beschrijving zijn van hoe de dingen zich gedragen kun je niet staande houden dat er iemand moet zijn die ze vertelde dat ze dat moeten doen, omdat, zelfs als je zou aannemen dat er zo iemand was, je dan de vraag zou moeten stellen: 'Waarom vaardigde god déze natuurwetten uit, en geen andere?'


Als je zegt dat hij het alleen maar voor de lol deed, of zonder reden, moet je inzien dat er iets is dat niet is onderworpen aan een wet, en dus is de keten van natuurwetten verstoord. Als je net als de orthodoxe theologen zegt dat er voor alle wetten die god gaf een reden was om aan deze wet de voorkeur te geven boven anderen wetten - de reden is natuurlijk het scheppen van het beste universum, hoewel je niet op het idee zou komen dit te onderzoeken - als er een reden was voor de wetten die god gaf, dan zou god zelf aan die wet onderworpen zijn, en daarom heb je er niets aan om god te introduceren als tussenpersoon. In werkelijkheid is er een wet buiten en voorafgaand aan de goddelijke voorschriften, en god dient je doel niet, omdat hij niet de ultieme wetgever is. Samengevat, het hele argument over natuurwetten heeft niet langer de kracht die het vroeger had.


Ik ga verder in de tijd in mijn bespreking van de argumenten. De argumenten die worden gebruikt voor het bestaan van god veranderen van karakter terwijl de tijd voortschrijdt. Eerst waren het harde, intellectuele argumenten, die bepaalde tamelijk definitieve drogredenen belichaamden. Naarmate we dichter deze moderne tijd naderen zijn ze in intellectueel opzicht minder respectabel en steeds meer beïnvloed door een soort morele vaagheid.

Het argument van het ontwerp

De volgende stap in het proces brengt ons het argument van het ontwerp. Iedereen kent het argument van het ontwerp: alles in de wereld is gemaakt opdat wij erin kunnen leven, en als de wereld ook maar een beetje anders was, zou dat niet meer kunnen. Dat is het argument van het ontwerp. Het neemt soms een nogal merkwaardige vorm aan: er wordt bijvoorbeeld geargumenteerd dat konijnen witte staarten hebben zodat je makkelijker raak schiet. Ik heb geen idee hoe konijnen denken over deze toepassing. Het is een gemakkelijk argument om te parodiëren. Iedereen kent de opmerking van Voltaire dat de neus duidelijk was ontworpen om de bril te kunnen dragen. Dit soort parodie bleek nog niet eens zover van de werkelijkheid af te zitten als men in de achttiende eeuw zou denken, omdat we sinds de tijd van Darwin veel beter begrijpen waarom levende wezens zijn aangepast aan hun omgeving. Dit is niet omdat de omgeving geschikt voor hen werd gemaakt, maar omdat zij zich zodanig ontwikkelden dat ze er geschikt voor werden, en dat is de basis van adaptatie. Dat heeft niks te maken met een bewijs voor ontwerp.


Als je beter kijkt naar dit argument van het ontwerp is het verbazend dat mensen kunnen geloven dat deze wereld, met alles wat erin is, met al zijn fouten, de best mogelijke is die de almachtige en alwetende in miljoenen jaren tijd heeft kunnen ontwerpen. Ik kan het echt niet geloven. Denk jij dat je, als je almacht en alwetendheid zou krijgen en miljoenen jaren om de wereld te perfectioneren, niets beters kon produceren dan de Ku Klux Klan of de fascisten? Bovendien, als je de gewone wetten van de wetenschap accepteert, moet je veronderstellen dat het leven van mensen en het leven in het algemeen op deze planeet in de loop van de tijd zal uitsterven; het leven is een fase in het verval van het zonnestelsel; in een bepaalde fase van verval ontstaan het soort condities van temperatuur etc. die geschikt zijn voor protoplasma, en gedurende een korte tijd in het bestaan van het zonnestelsel komt er leven in dit stelsel voor. Je kan aan de maan zien wat er van de aarde zal worden - iets doods, koud en levenloos.


Ik heb gehoord dat zo'n soort kijk op het leven deprimerend is, en soms zegt men dat als ze dit zouden geloven ze niet verder zouden kunnen leven. Geloof er maar niks van; het is allemaal nonsens. Niemand maakt zich echt zorgen over veel van wat er over miljoenen jaren staat te gebeuren. Zelfs als ze denken dat ze zich hierover zorgen maken, houden ze zichzelf voor de gek. Ze maken zich zorgen over iets veel wereldlijkers, of misschien hebben ze alleen maar last van hun spijsvertering; maar niemand is echt ongelukkig onder de gedachte wat er over miljoenen en miljoenen zal gaan gebeuren. Daarom is - hoewel het idee dat het leven gedoemd is uit te sterven natuurlijk een sombere visie is, althans ik denk dat we dat wel kunnen zeggen, hoewel ik als ik nadenk over wat mensen met hun levens doen het bijna als een troost beschouw - het niet zo erg dat je leven er ellendig van wordt. Hooguit vestigt het je aandacht op andere dingen.

Morele bewijzen voor een god

Nu bereiken we een volgende fase van wat ik de intellectuele afdaling zal noemen die theïsten in hun bewijsvoering hebben gemaakt, en we belanden bij wat wordt genoemd de morele argumenten voor het bestaan van god. Iedereen weet natuurlijk dat er vroeger drie intellectuele argumenten bestonden voor het bestaan van god, die alle zijn weerlegd door Immanuel Kant in zijn Kritiek van de zuivere rede; maar zogauw hij deze argumenten had weerlegd bedacht hij een nieuwe, een moreel argument, en dat overtuigde hem. Hij was zoals zoveel mensen: wat intellectuele zaken betreft was hij een scepticus, maar over morele zaken geloofde hij impliciet in de regels die hem als kind waren ingegeven. Dat illustreert wat de psychoanalisten zo benadrukken: de immens sterkere nadruk die onze vroegste associaties op ons hebben gemaakt boven die uit ons latere leven.


Kant, zoals ik al zei, bedacht een nieuw, moreel argument voor het bestaan van god, dat in verschillende vormen heel populair was in de negentiende eeuw. Het komt voor in allerlei gedaantes. Men zegt bijvoorbeeld dat er geen onderscheid zou bestaan tussen goed en kwaad als er geen god is. Ik houd me er absoluut niet mee bezig of er een verschil is tussen goed en kwaad; dat is een andere vraag. Waar ik me mee bezig houd is: als je er zeker van bent dat er verschil is tussen goed en kwaad, ben je voor de volgende vraag geplaatst: is dat verschil er dankzij gods goedkeuring of niet? Als dat niet zo is, is er voor god dus geen verschil tussen goed en kwaad, en is de uitspraak dat god goed is niet langer van betekenis. Als je net als de theologen zegt dat god goed is, moet je zeggen dat goed en kwaad een bepaalde betekenis heben die onafhankelijk is van gods goedkeuring, omdat gods goedkeuringen goed zijn, en niet slecht, onafhankelijk van het feit dat hij ze heeft gemaakt.


Als je dat zegt, moet je vervolgens zeggen dat het niet alleen door god kwam dat er goed en kwaad op de wereld is, maar dat deze er logischerwijze in wezen al waren voor god er was. Je zou als je dat wilde natuurlijk kunnen zeggen dat er een superieure godheid bestond, die orders gaf aan de godheid die deze wereld schiep, of je zou kunnen zeggen wat sommig gnostici zeiden, iets waarvan ik vaak dacht dat het aannemelijk is, dat de wereld die wij kennen eigenlijk is gemaakt door de duivel op een moment dat god even niet oplette. Daar is veel voor te zeggen, en het niet mijn zaak om dit te weerleggen.

Het bewijs van de oplossing voor de onrechtvaarheid

Vervolgens is er een andere, zeer merkwaardige vorm van het morele argument, namelijk dit: men zegt dat het bestaan van god nodig is om rechtvaardigheid in de wereld te brengen. In het deel van het universum dat wij kennen heerst groot onrecht, en vaak lijden de goeden, terwijl het de slechten voorspoedig gaat, en we weten eigenlijk niet wat ons meer ergert, maar om het universum als geheel rechtvaardig te laten zijn moet je er vanuit gaan dat er een toekomstig leven is, om de balans van het leven op aarde te herstellen. Dus zeggen ze dat er een god moet zijn, en een Hemel en een Hel, om ervoor te zorgen dat er uiteindelijk toch rehtvaardigheid heerst. Dat is een curieus argument. Als je deze zaak wetenschappelijk zou bekijken zou je zeggen: 'Ik ken tenslotte alleen maar deze wereld. Ik ken de rest van het universum niet, maar voor zover je met behulp van mogelijkheden bewijs kan leveren, zou je waarschijnlijk zeggen dat deze wereld een redelijk voorbeeld verschaft, en als er hier onrecht is, is de kans groot dat er elders ook onrecht is.' Stel dat je een kist sinaasappels krijgt, en je opent deze en ziet dat de hele bovenste laag sinaasappels bedorven was, dan zou je niet redeneren: 'De onderste sinaasappels moeten dan wel goed zijn, om het evenwicht te herstellen'. Je zou zeggen: 'Waarschijnlijk zijn ze allemaal slecht', en dat is precies hoe een wetenschapper zou redeneren over het universum. Hij zou zeggen: 'Hier in deze wereld vinden we veel onrecht; en voor zover ik zie is dat een reden om te veronderstellen dat het geen rechtvaardigheid is waardoor de wereld wordt beheerst; en daarom verschaft dit voor zover we weten een moreel argument tégen een godheid, en niet ervóór.'


Natuurlijk weet ik dat het soort argumenten waarover ik hier tot u sprak niet de meeste mensen gelovig maakt. Wat mensen werkelijk beweegt in god te geloven is helemaal geen intellectueel argument. De meeste mensen geloven in god omdat ze dit van jongsaf hebben geleerd, en dat is de belangrijkste reden.


En ik denk dat de belangrijkste tweede reden het verlangen naar zekerheid is, een soort gevoel dat er een grote broer is die voor je zal zorgen. Dat speelt een grote rol in het beïnvloeden van het verlangen van mensen in god te geloven.

Het karakter van Christus

Ik wil nu een paar dingen zeggen over een onderwerp waarvan ik denk dat het niet voldoende is behandeld door rationalisten, en dat is de vraag of Christus de beste en wijste van alle mensen was. Meestal wordt het als vanzelfsprekend aangenomen dat dat zo was. Zelf denk ik van niet. Ik denk dat ik het op veel meer punten eens ben met Christus dan de belijdende christenen doen. Ik weet niet of ik helemaal met hem mee kan gaan, maar ik ga verder met hem mee dan de meeste christenen doen. Je zal je herinneren dat hij zei: 'Weersta het kwaad niet; maar wie je op de rechterwang slaat, keer hem ook de andere toe.' Dat is geen nieuwe leer of een nieuw beginsel. Het werd gebruikt door Lao-tse en Boeddha, zo'n 500 of 600 jaar voor Christus, maar het is geen beginsel dat door de Christenen echt wordt geaccepteerd. Ik twijfel er niet aan dat bijvoorbeeld de huidige eerste minister (Stanley Baldwin) een zeer oprecht christen is, maar ik zou niet adviseren naar hem toe te gaan en hem op de ene wang te slaan. Ik denk dat je zal ontdekken dat zijn mening was dat deze tekst figuurlijk bedoeld was.


Dan is er nog een punt dat ik voortreffelijk vind. Je zal je herinneren dat Christus heeft gezegd: "Oordeel niet, opdat ge niet geoordeeld wordt'. Ik denk niet dat je zal vinden dat dit principe populair was in de gerechtshoven van christelijke landen. In mijn tijd kende ik een behoorlijk aantal rechters die eerlijke christenen waren, en geen van hen had het gevoel dat ze door wat zij deden tegen het christendom ingingen. Vervolgens zegt Christus: 'Geef hen wat ze van je vragen, en keer niet degene de rug toe die geld van je wil lenen'. Dat is een heel goed principe. Uw voorzitter heeft u eraan herinnerd dat we het hier niet over politiek hebben, maar ik kan het niet helpen dat ik zie dat de laatste algemene verkiezing werd uitgevochten over de vraag of het wenselijk is je af te keren van hem die van je wil lenen, zodat we moeten aannemen dat de liberalen en conservatieven van dit land bestaan uit mensen die het niet eens zijn met de leerstelling van Christus, omdat zij hem in dit geval beslist met veel nadruk afwezen.


Vervolgens is er een andere regel van Christus waarvan ik denk dat er veel inzit, maar ik merk nergens aan dat het erg populair is onder sommige van onze Christelijke vrienden. Hij zegt: 'Als je perfect wil zijn, verkoop dan wat je hebt, en geef aan de armen'. Dat is een uitstekende regel, maar, zoals ik zei, het wordt niet erg gepraktiseerd. Dit zijn volgens mij allemaal goede regels, hoewel het moeilijk is je eraan te houden. Ik zeg niet dat ik ze zelf naleef, maar voor een Christen ligt dat uiteindelijk toch anders.

Tekortkomingen in de leerstellingen van Christus

Na te hebben toegegeven dat deze regels prima zijn kom ik bij zekere punten waarvan ik niet geloof dat je er enige bovenmatige wijsheid of goedheid van Christus zoals hij is afgeschilderd in het evangelie in kan vinden. En ik mag hier wel zeggen dat we het niet hebben over de historische vraag. Historisch gezien is het tamelijk twijfelachtig of Christus ooit heeft bestaan, en als hij al bestond weten we niets van hem af. Daarom houd ik me niet bezig met de vraag naar de geschiedenis, die zeer moeilijk is. Ik houd me bezig met Christus zoals hij uit het evangelie naar voren komt, neem het evangelieverhaal zoals dit wordt gepresenteerd, en daar vinden we een paar dingen die niet van erg grote wijsheid getuigen. Hij dacht bijvoorbeeld beslist dat zijn tweede komst plaats zou vinden in wolken van glorie vóór het overlijden van iedereen dit op dat moment leefde. Dit wordt door veel teksten bewezen. Hij zegt bijvoorbeeld: 'Je zal niet alle steden van Israël hebben bezocht tot de Mensenzoon is gekomen.' Vervolgens zegt hij: 'Er staan hier sommigen die niet zullen gestorven zullen zijn als de mensenzoon in zijn koninkrijk zal aankomen'; en er zijn vele plaatsen waar het duidelijk is dat hij geloofde dat zijn tweede komst zou plaatshebben gedurende het leven van degenen die toen leefden. Dat was wat zijn vroege volgelingen geloofden, en het was de basis van veel van zijn morele leerstellingen. Toen hij zei: 'Denk niet aan de morgen', en dingen van die strekking, was dat vooral omdat hij dacht dat zijn terugkomst zeer spoedig zou zijn, en dat alle gewone, wereldlijke zaken van geen belang waren. Ik heb om precies te zijn christenen gekend die geloofden dat de tweede komst op handen was. Ik ken een dominee die zijn gemeente verschrikkelijk bang maakte door te vertellen dat de tweede komst zeer nabij was, maar ze werden gerustgesteld toen ze zagen dat hij bomen in zijn tuin plantte. De vroege christenen geloofden het echt, en ze onthielden zich van zulke dingen als het planten van bomen in hun tuinen, omdat ze van Christus het geloof accepteerden dat de tweede komst nabij was. In die zin was hij duidelijk niet zo wijs als sommige anderen waren, en het was zeker geen allesovertreffende wijsheid.

Het morele probleem

Vervolgens kom je aan het morele vraagstuk. Er is volgens mij een zeer serieuze tekortkoming in het morele karakter van Christus, en dat is dat hij in de hel geloofde. Ik voor mij kan niet geloven dat iemand die in wezen menselijk is kan geloven in een eeuwigdurende straf. Christus zoals hij in het evangelie is voorgesteld geloofde zeker in de eeuwige straf, en je vindt herhaaldelijk een wraakzuchtige woede tegen degenen die niet naar zijn preken wilden luisteren - een houding die niet ongewoon is onder dominees, maar wat toch wat afdoet aan een allesovertreffende voortreffelijkheid. Zo'n houding is bijvoorbeeld bij Socrates niet waar te nemen. Je ziet dat deze zeer vriendelijk en beleefd is tegen mensen die niet naar hem wilden luisteren; en zo'n gedragslijn is volgens mij een wijze meer waardig dan zich verontwaardigd te gedragen.


Iedereen herinnert zich waarschijnlijk het soort dingen dat Socrates zei toen hij stervende was, en het soort dingen dat hij in het algemeen zei tegen mensen die het niet met hem eens waren.


In het evangelie zul je vinden dat Christus zei: 'Jullie slangen, jullie generaties van addergebroed, hoe kun je aan mijn veroordeling tot de hel ontkomen?" Dat werd gezegd tegen mensen die zijn preken niet op prijs stelden. Dat is naar mijn idee niet echt de beste toon, en er zijn veel van dit soort dingen over de hel te vinden. Er is natuurlijk de bekende tekst over de zonde tegen de Heilige Geest: 'Wie tegen de Heilige Geest spreekt zal niet worden vergeven, niet in deze wereld noch in de toekomstige.' Die tekst heeft onuitspreekbaar veel ellende in de wereld gebracht, want allerlei mensen beeldden zich in dat ze een zonde tegen de heilige geest hadden begaan, en dachten dat het ze zowel in deze als in de komende wereld niet vergeven zou worden. Ik denk echt niet dat iemand met een enigszins vriendelijke aard dit soort angst en verschrikking in de wereld zou hebben gebracht.


Vervolgens zei Christus: "De Mensenzoon zal zijn engelen uitzenden, en zij zullen uit zijn koninkrijk alles verzamelen wat tot zonde verleidt, en degenen die zich verwerpelijk gedragen, en hij zal ze in het brandende inferno werpen. Er zal geweeklaag zijn en tandengeknars." En hij gaat verder over het weeklagen en tandenknarsen. En zo verschijnt het ene vers na het andere, en het is de lezer duidelijk dat er een bepaald genoegen lijkt te worden geschept in het stilstaan bij het klagen en tandenknarsen, want anders zou het niet zo vaak worden gezegd. En iedereen herinnert zich natuurlijk ook de schapen en de bokken; hoe hij bij zijn tweede komst de schapen van de bokken zal scheiden, en hoe hij tot de bokken zal zeggen: "Vertrek van mij, jullie vervloekten, naar het eeuwig brandende vuur." Hij vervolgt: "En zij zullen vertrekken naar het eeuwigdurende vuur." Vervolgens zegt hij weer: "Als je hand je tot zonde verleidt, hak hem dan af; het is beter voor je het leven verminkt in te gaan dan met twee handen naar de naar de hel te moeten, in het vuur dat nooit zal worden gedoofd; waar de worm niet sterft en het vuur niet dooft." Hij herhaalt dat nog eens en nog eens. Ik moet zeggen dat volgens mij de hele doctrine dat het hellevuur een straf is voor de zonde een doctrine van wreedheid is. Het is deze doctrine die wreedheid in de wereld bracht, en de wereld generaties lang wrede martelingen gaf; en de Christus van het evangelie, als hij is zoals zijn kroniekschrijvers hem presenteren, zou hiervoor zeker verantwoordelijk moeten worden gehouden.


Er zijn andere zaken van minder belang. Er is het voorbeeld van de Gadareense varkens, waarbij het beslist niet erg aardig voor de varkens was om de duivelen in hen te laten varen en ze over de heuvels in zee te jagen. Je moet eraan denken dat hij almachtig was, en hij had de duivels gewoon kunnen laten gaan; maar hij koos ervoor ze in de varkens te laten gaan. Vervolgens is er het merkwaardige verhaal over de vijgeboom, waar ik nogal eens over gepiekerd heb. Je weet wat er gebeurde met de vijgeboom. "Hij had honger; en toen hij in de verte een vijgeboom zag met bladeren, ging hij erheen om te kijken of hij er misschien iets zou vinden; maar toen hij aankwam, zag hij niets dan bladeren, want het was niet de goede tijd van het jaar voor vijgen. En Jezus antwoordde, en zei: "Niemand zal uw fruit ooit nog eten'.. en Petrus ... zei tegen hem: 'Rabbi, zie, de boom die u heeft vervloekt is verdord." Dit is een vreemd verhaal, omdat het niet de goede tijd van het jaar was voor vijgen, en je echt de boom niet de schuld kon geven. Ik zie niet in dat zowel wat wijsheid als wat deugden betreft Christus verheven zou zijn boven andere mensen die uit de geschiedenis bekend zijn. Ik denk dat ik Boeddha en Socrates in dit opzicht boven hem stel.

De emotionele factor

Zoals ik hiervoor al zei, ik denk niet dat de echte reden waarom mensen een religie accepteren iets te maken heeft met bewijsvoering. Ze accepteren godsdienst op emotionele gronden. Je hoort vaak dat het verkeerd is om de godsdienst aan te vallen, want godsdienst verleent mensen deugdzaamheid. Dat is wat mij is verteld; ik heb er niets van gemerkt. Iedereen kent natuurlijk de parodie op dit argument uit het boek van Samuel Butler, Erewhon Revisited. Je zal je herinneren dat in Erewhon een zekere Higgs voorkomt, die aankomt in een ver land, en nadat hij daar enige tijd heeft doorgebracht ontsnapt hij uit dit land in een luchtballon. Twintig jaar later komt hij terug in de land, en ontdekt dat er een nieuwe religie is ontstaan, waarin hij wordt vereerd onder de naam 'Zonnekind', en er werd gezegd dat hij in de hemel was opgenomen. Hij ontdekte dat het Feest van de Hemelopname bijna zal worden gevierd, en hij hoort professor Hanky en Panky tegen elkaar zeggen dat ze de man Higgs nog nooit zijn tegengekomen, en dat ze hopen dat dat ook nooit zal gebeuren; maar het zijn de hogepriesters van de godsdienst van het Zonnekind. Hij is erg verontwaardigd, gaat naar ze toe en zegt: "Ik ga al deze flauwekul aan de kaak stellen en de mensen van Erewhon vertellen dat ik het was, de man Higgs, die vertrokken is in een luchtballon." Hij kreeg te horen: "Dat moet je niet doen, omdat de hele moraal van het land rond deze mythe is opgebouwd, en als ze weten dat je niet in de hemel bent opgenomen, zullen ze allemaal tot slechtheid vervallen." En zo werd hij overgehaald en vertrok zonder iets te zeggen.


Dat is het idee - dat we allemaal slecht zullen worden als we ons niet aan de christelijke godsdienst houden. Het lijkt me dat de mensen die zich eraan hielden voor het merendeel heel erg slecht zijn geweest. Daar is het merkwaardige feit dat hoe intenser de godsdienst in een periode werd beleefd en hoe dieper men geloofde in het dogma, des te groter was de wreedheid en des te erger de stand van zaken. In een zogenaamd zeer gelovige tijd, toen men totaal in de christelijke godsdienst geloofde, had je de Inquisitie, met al zijn martelingen; miljoenen ongelukkige vrouwen zijn verbrand als heksen; en in naam van de godsdienst werd allerlei wreedheid toegepast op allerlei mensen.


Als je in de wereld om je heen kijkt zie je dat ieder beetje vooruitgang in menselijk gevoel, iedere verbetering van het strafrecht, elke stap naar vermindering van oorlog, elke stap naar een betere behandeling van gekleurde rassen of elke verlichting van de slavernij, elke morele vooruitgang die er in de wereld was, consequent is bestreden door de georganiseerde kerken in de wereld. Ik zeg met opzet dat de christelijke godsdienst zoals deze in de kerken is georganiseerd de belangrijkste vijand van de menselijke vooruitgang in de wereld was, en nog steeds is.

Hoe de kerken de vooruitgang tegenhielden.

Mischien denk je dat ik te ver ga als ik zeg dat het nog steeds zo is. Ik denk niet dat dat zo is. Neem één feit. Ik hoop dat u me vergeeft dat ik het noem. Het is geen prettig feit, maar de kerken dwingen iemand feiten te noemen die niet prettig zijn. Stel dat in de wereld van vandaag een onervaren meisje trouwt met een man met syfilis; in dat geval zegt de Katholieke Kerk: "Dit is een sacrament dat niet verbroken mag worden. Je moet het celibaat aannemen of samenblijven. En als je samenblijft mag je geen voorbehoedsmiddelen gebruiken om te voorkomen dat door syfilis aangetaste kinderen worden geboren."

Ik zeg dat dit een duivelse wreedheid is, en niemand wiens natuurlijke medelijden niet is vervormd door dogma's of wiens morele aard niet al helemaal ongevoelig geworden was voor alle vormen van lijden kan vol houden dat het goed en terecht is om deze stand der dingen te laten voortduren.


Dat is maar één voorbeeld. Er zijn veel manieren waarop op het moment de kerk, door te staan op wat het verkiest moraal te noemen, op allerlei manieren mensen onverdiend en onnodig lijden oplegt. En natuurlijk is de kerk, zoals we weten, grotendeels nog altijd een bestrijder van vooruitgang en verbetering van alles wat het lijden in de wereld vermindert, omdat de kerk ervoor koos een bepaalde, beperkte verzameling gedragsregels tot moraal te bestempelen die niets te maken hebben met menselijk geluk; en als je zegt dat dit of dat zo hoort omdat het bijdraagt aan het geluk van de mens, denken ze dat dat er niets mee te maken heeft. "Wat heeft het geluk van de mens te maken met moraal? Het doel van de zeden is niet mensen gelukkig te maken."

Angst, de basis van de godsdienst

Religie is volgens mij voornamelijk gebaseerd op angst. Het is gedeeltelijk de angst voor het onbekende en gedeeltelijk, zoals ik zei, het verlangen naar een soort oudere broer die je bijstaat in moelijke tijden en problemen. Angst is de grondslag van de hele zaak - angst voor het mysterieuze, angst verslagen te worden, angst voor de dood. Angst is de ouder van de wreedheid, en daarom is het geen wonder dat wreedheid en godsdienst hand in hand gaan. Dat komt omdat angst aan de basis ligt van deze twee dingen. In deze wereld zijn we nu een beetje begonnen deze dingen te begrijpen, en het lukt een beetje ze te beheersen met de hulp van de wetenschap, die zich stap voor stap heeft opgewerkt tegen de Christelijke godsdienst, tegen de kerken en tegen het verzet van alle oude stellingen in. De wetenschap kan ons leren, en ik denk dat onze eigen harten ons kunnen leren, niet langer te zoeken naar ingebeelde steun, niet langer bondgenoten in de hemel te bedenken, maar vooral te kijken naar onze eigen pogingen hier beneden, om van deze wereld een betere plaats te maken, in plaats van het soort plaats dat de kerken er tijdens alle eeuwen van hebben gemaakt.

Wat we moeten doen

We moeten op onze eigen benen staan en de wereld frank en vrij tegemoet zien - de goede feiten, de slechte feiten, de schoonheden en de lelijkheid; zie de wereld zoals deze is en wees er niet bang voor. Verover de wereld met intelligentie en niet alleen door slaafs onderworpen te zijn aan de verschrikkingen die met het leven verbonden zijn. Het hele begrip god is een begrip dat is ontleend aan antiek oriëntaals despotisme. Het is een begrip dat de vrije mens niet waardig is. Als je hoort hoe mensen zichzelf in de kerken vernederen, en hoe ze zeggen dat ze ellendige zondaren zijn en nog veel meer, dan lijkt dit verachtelijk en onwaardig voor zichzelfrespecterende mensen. We horen op te staan en de wereld open in het gelaat te zien. We horen van deze wereld het beste te maken dat we kunnen, en als het niet zo goed lukt als we zouden willen, dan zal het uiteindelijk toch beter zijn dat wat die anderen er in al die eeuwen van hebben gemaakt. Een goede wereld heeft kennis nodig, vriendelijkheid en moed; ze heeft niets aan vol spijt hunkeren naar het verleden of aan het beperken van de vrije intelligentie door woorden die lang geleden zijn geuit door mensen zonder kennis. Deze wereld moet zonder angst zijn en onze intelligentie moet zich vrij kunnen ontwikkelen. Er is hoop voor de toekomst nodig, de wereld heeft niets aan steeds terugkijken naar een verleden dat dood is, en dat naar ons vertrouwen ver voorbijgestreefd zal worden door de toekomst die onze intelligentie kan creëren.

Vertaling: Els Geuzebroek.

Lees hier het oorspronkelijke artikel: http://www.users.drew.edu/~jlenz/whynot.html

| | Auteur: Bertrand Russell

Dit artikel is keer gelezen.

negen reacties

Geweldig. Moest af en toe hard lachen. Ik ben een materialist (en Darwin is mijn profeet) maar weet u, het materialisme geeft geen antwoord op sommige vragen; hoe is alles begonnen, waar komt heel deze handel toch maar vandaan en waarom??? Dus zullen mensen iets blijven geloven. Zijn we net bijna van het christendom af (laatste overblijfsel van het Romeinse rijk), krijgen we New-Age, of het ietsisme... Niets aan te doen... jussen (E-mail ) - 15-11-’07 13:24
Mogelijk inderdaad niets aan te doen. Ik zat gisteren naar Pauw en Witteman te kijken, ze hadden een item over 'leven na de dood'. Daar zat de 'wetenschapper' Pim van Lommel 'wetenschappelijk' te betogen aan de hand van 'wetenschappelijke' kennis over bijnadoodervaringen dat er was bewezen dat de mens een ziel heeft, een bewustzijn dat onafhankelijk bestaat van ons lichaam, en dat het wel zeer aannemelijk was dat dit door bleef 'leven' na de dood.

Dat vraagt natuurlijk om een weerlegging, maar halverwege zei hij opeens met heel veel nadruk hoe buitengewoon belangrijk zulke ervaringen wel niet waren voor de mensen. Ik weet niet meer precies wát hij zei, maar de manier waarop hij het zei gaf aan dat arrogante wetenschappers en botte ongelovigen vooral niet moesten gaan proberen om mensen uit de droom te helpen waar hij ze zo graag in wilde helpen, namelijk dat er er iets zeer moois was ná dit aardse leven, en dat hun ervaring het bewijs was. Het zou zo respectloos zijn dat het bijna crimineel is om mensen te vertellen dat ze ondanks hun nognietdood-ervaring niet naar de hemel gaan, en dat ze heel blij moeten zijn dat ze nog leven.

Dus niemand, op één man na, durfde nog te zeggen dat het kwatsch was, en dat mensen wel een ervaring krijgen op het moment dat hun functies en chemische lichaamshuishouding stuk voor stuk uitvallen een bijzondere ervaring krijgen die niet met gezonde ervaringen te vergelijken is, maar dat dit nog niet wil zeggen dat het dus gaat om een onafhankelijke ziel die vrolijk blijft voortbestaan in liefde en herverbondenheid, terwijl ons lichaam wordt opgevreten door de wormen en tot humus (= homo) wederkeert.

Vraagt echt om reacties, die Pim van Lommel. :) Els (E-mail ) (URL) - 15-11-’07 16:53
We moeten wel blijven lachen, hoor. Want er gaat weinig boven humor. Mensen praten over bewustzijn maar ze kunnen niet vertellen wat dat is. Maar vrolijk gaan ze verder over onderbewustzijn en zelfs collectief onderbewustzijn. Ik heb me eens door een ietsist (mijn eigen vriendin) laten vertellen dat wij onze eigen werkelijkheid creëren door onze gedachten. Dus als ik niet in een leven na de dood geloof, dan zal het er ook niet zijn VOOR MIJ. En zij zal het natuurlijk lekker wel krijgen. Met de wreedheid van dit besluit geconfronteerd, zwakte zij het toen af tot een tijdelijke bewusteloosheid van 10.000 jaar of zo...Het is echt een zegen als je hier om kunt lachen, want tja, anders zou je je toch (bijna)dood ergeren? En ik ga het niet met mijn vriendin uitmaken!
Jussen jussen (E-mail ) - 15-11-’07 19:42
Beste Els,
Hartelijk dank voor de vertaling. Dat maakt het net even makkelijker deze belangrijke tekst te lezen.
Een kleine kritische kanttekening: er zitten nogal wat spel- en typefouten in. Corrigeren is een rot klus, maar een goeie spellingschecker lost veel op... :-)
Misschien kan je daar nog naar kijken, het leest prettiger zonder fouten.
Met vriendelijke groet Bob Suurhoff (E-mail ) (URL) - 17-11-’07 13:06
Waarom ik geen christen ben,omdat ik mij zelf niet voor de gek wil houden,m.a.w niet wil bedriegen.
Wanneer jezus of mohammed in een mercedes met tom-tom,en cd speler en mobieltje opzoek waren gegaan om te overnachten,had ik even over mijn mening getwijfeld,maar nu twijfel ik voor geen cent, als u zo zeker was als ik, liep u over de noordzee.
Ook het lef van die mensfiguren om de domme omwoners wijs te maken een zoon van die verzonnen god te zijn, is anno 2008 te treurig voor
van een normaal denkend mens.
Ik stel u voor,om eens 3 maanden niet naar kerk/moskee te gaan,zodat de hersenspoeling even wordt onderbroken,en dat uw ogen en de wereld voor u open zullen gaan.
Maar uw hoofd laat dit niet toe dat weet ik zeker,en de duivel spreek u ook niet toe,dat is ook verzonnen,om u bang te maken mijn voorstel te doen. ferry - 02-04-’08 20:21
Antwoord op WAT IS EEN CHRISTEN:
Allereerst een beoordeling van de vertaling: het stuk staat vol taal en schrijffouten.
Een christen is een belijder van de christelijke godsdienst.
De naam christen is niet bedacht door de christenen, maar in de Romeinse tijd door de Romeinen, die de aanhangers van Jezus Christus betitelden als chirstianos.
God schrijf je met een hoofdletter. Ook al geloof je niet in God, dan kunnen we ons nog wel aan bepaalde taalregels en fatsoensnormen houden, toch?
Met onsterfeljkheid bedoel je onsterfelijkheid. Daarin zit meteen een misvatting van Russell. De gelovige gelooft niet in onsterfelijkheid van het lichaam, maar in de sterfelijkheid van het lichaam en hij / zij gelooft in de onsterfelijkheid van de ziel.
Wat betreft het geloof in de hel of het hellevuur gaat het er niet om wat de aartsbisschop van Canterbury ervan vond of wat de wereldlijke rechter in Engeland er op een bepaald moment van meende te moeten vinden. Als christen kun je in de Bijbel lezen hoe het zit met eigen wil, verantwoordlelijkheid, erfzonde, publieke zonden, beloning, straf en vergelding.
Een christen gelooft in het feit dat God Zijn zoon – onze Here Jezus Christus - als mens liet geboren worden en dat Jezus Christus voor onze zonden aan het kruis is gestorven, op Goede Vrijdag, voor de Pasen en dat Hij na drie dagen weer is opgestaan uit de dood op zondag, de Eerste Paasdag, waarna Hij veertig dagen na zijn Opstanding naar de Hemel is opgevaren. Tien dagen later (met Pinksteren) werd de Heilige Geest uitgestort over zijn discipelen, die in vele talen het blijde Evangelie verkondigden.

Antwoord op HET BESTAAN VAN GOD:
Dat is wat atheïsten tot dogma verheven hebben. Langs de weg van het naturalisme en het materialisme worden we beperkt in onze waarnemingen. Deze doctrines gaan ervan uit dat de werkelijkheid geheel uit materie bestaat, en dat er geen sprake kan zijn van bovennatuurlijke invloeden in de natuur. Daarmee gaan ze terug tot op de atheïstische vleugel van de VERLICHTING. God twijfelt niet aan jouw bestaan trouwens. Ondanks het feit dat je Hem als atheïst nu afwijst, staat Hij toch voor jou open.
God bestaat niet uit materie, maar Hij is een Geest (Joh. 4:24) Daarom mag er ook geen afbeelding van Hem gemaakt worden. Dat kan ook niet. Vandaar dat in Israël in de tempel geen afgodsbeeld stond, in tegenstelling tot de tempels der heidenen. Als de Bijbel spreekt over Gods rechterhand, zijn voeten, zijn ogen, oren, etc., dat is het mensvormig spreken over God. Dat doet de Bijbel om toch iets van God te openbaren. De Bijbel sluit zich aan bij ons menselijk spreken. We noemen dat ANTROPOMORFISME (=mensvormig spreken)

Antwoord op HET ARGUMENT VAN DE EERSTE OORZAAK
De wetenschap gaat uit van een oerknal, waarmee de materialisten en naturalisten meteen gehinderd worden door hun eerste onvolkomenheid, n.l. dat vanuit het niets in een oogwenk gekomen werd tot iets, namelijk het oneindige heelal. Hoe meer we de inhoud van het heelal bestuderen hoe meer we tot de ontdekking komen dat er sprake is van een scheppingsorde. Volgens de godloochenaars wonen we toevallig op een onbeduidend planeetje in een onbetekenende uithoek van het heelal. Inmiddels speuren wetenschappers het heelal af op zoek naar nog een planeet waar misschien ook levende wezens vertoeven. Tot nu toe zonder resultaat overigens. Terwijl de “beheersers” van de rede beweren dat er geen Eerste Oorzaak was, zeggen we tegelijkertijd, dat alles zijn redenen heeft. Dat idee dat er een oerknal dus een begin was (en een oorzaak) proberen de atheïsten tegenwoordig te verdoezelen door telkens weer met nieuwe theorieën te komen die vervolgens niet empirisch kunnen worden bewezen. Een ervan is de theorie van de multi universums. Waarbij de verbindingen door een soort wormgaten gemaakt worden. Dit soort sciencefictionachtige gedachten treffen we ook aan in sciencefiction films zoals USS Enterprise. (De Enterprise was het eerste ruimteschip van de Verenigde Aarde voor langdurig gebruik in de ruimte. De topsnelheid was Warp 5. De Enterprise “werd” in gebruik genomen in april 2151. De kapitein van het schip was kapitein Jonathan Archer. De Enterprise maakte het eerste contact met vele buitenaardse volken, waaronder de Romulanen en Klingons. Kort nadat in 2161 de Verenigde Federatie van Planeten werd opgericht, werd de Enterprise uit de vaart genomen en werd het een museumschip. In november 2154 werd een tweede lange-afstandsruimteschip in gebruik genomen: de Columbia NX-02 onder commando van kapitein Erika Hernandez. Bron: Wikipedia.)
Niks mis mee om je gedachten te formuleren, maar presenteer dat niet als wetenschap. Een ander idee is dat van het zogenaamde oscillerende heelal. De wereld om ons heen explodeert, exponeert, implodeert en explodeert opnieuw tot in het oneindige toe. De gedachte erachter is alleen het verdoezelen van de veroorzaker van het heelal, de schepper, de maker, de bedenker, onze God, de Eerste Oorzaak.
Ook Einstein en anderen hadden moeite met de oerknaltheorie en probeerden op alle mogelijke manieren iets te verzinnen om aan te tonen dat het heelal er altijd al geweest was. Om maar niet te hoeven toegeven aan het idee van een schepper van het heelal en de natuurwetten waaraan het onderworpen is. Kortom men probeerde en probeert nog steeds om de schepping en de scheppingsorde te loochenen.

Antwoord op HET ARGUMENT VAN DE NATUURWETTEN
Zie argumentatie bij eerste oorzaak.
Hoe langer de wetenschappers er op studeren hoe meer ze er achter komen dat we als mensen precies op de goede tijd en op de goede plaats in het heelal vertoeven.
Als we het toch over dobbelstenen hebben: Denk eens aan Blaise Pascal. Hij stelde met klem dat de rede haar eigen grenzen moet kennen en dat zij moet buigen voor de door God gegeven werkelijkheid. Bekend is zijn uitspraak (opgenomen in de Pensées), dat men volgens de kansrekening wel in God moet geloven: als deze namelijk bestaat, is de winst voor de gelovige oneindig. Bestaat God niet, dan verliest men niets (Le pari, de gok). Deze redenering staat bekend als de gok van Pascal.
Het is trouwens geen gok, maar een keuze. Ook de keuze, dat het je koud laat, is in feite een keuze tegen God.
Kijk dan ook niet vreemd op, dat je uiteindelijk voor een God komt te staan, die zegt: Ik heb u nooit gekend. Met alle onaangename gevolgen van dien.

Antwoord op HET ARGUMENT VAN HET ONTWERP
Gooi alle onderdelen van een Boeing 747 los op een hoop. Laat er een wervelwind op los en bedenk eens hoe lang het duurt voordat de Boeing vliegklaar is. Probeer daarbij ook eens te bedenken hoe lang het duurt voordat deze vliegmachine zodanig geëvolueerd is tot hij zelfstandig kan vliegen naar een van de uithoeken van ons universum. Menselijkerwijs is dat UITGESLOTEN. Hoe veel te meer is het dan onmogelijk om levende wezens te laten ontstaan uit niets. Volgens de oerknaltheorie begon het toch met niets? Wat was de oorzaak dan? Wie was de veroorzaker?
Het is de atheïstische mens die God loochent. De mens is de kroon op de schepping. Als enige kan hij nadenken over zijn herkomst en zijn toekomst.
De atheïsten, zoals Nietzsche hebben de intellectuele superioriteit uitgedacht. Zij willen een soort superras laten overleven. Nietzsche bedacht te term Übermensch. In zijn navolging bedachten de nazi’s de term Untermensch. Wat dat tot gevolg heeft gehad, laat zich zien in de voorbije honderd jaar, toen atheïstische georiënteerde regimes meer dan honderd miljoen mensen uitgemoord hebben. Ik noem u de nazi’s in Europa, de communisten in Rusland, China en waar ook ter wereld. Dat allemaal omdat ze hun schepper loochenen, en hun geweten dichtschroeien met het idee dat ze toch geen verantwoording hoeven af te leggen. En dat onder de paraplu van de evolutietheorie, het sociaal Darwinisme en de kreet: the survival of the fittest. Men meent zich het recht te kunnen aanmeten om zijn (overwonnen) tegenstanders uit te mogen roeien.

Antwoord op MORELE BEWIJZEN VOOR EEN GOD
Van de atheïsten is bekend dat ze geen bezwaar hebben tegen moraal, maar wel tegen een absolute moraal, die van God opgelegd wordt. Ze willen hun eigen mores opleggen aan anderen. Van alle wetten waar de atheïsten een hekel aan hebben zijn de zedelijkheidswetten de bekendste. De atheïst wil een vrije seksuele moraal. Dat leidt ertoe, dat er wereldwijd heel veel abortussen worden gepleegd. Om het geweten van de moeder toe te schroeien wordt haar wijsgemaakt, dat er geen God is. De gewetensproblemen waar ze anders mee zou zitten worden op die manier weggewuifd. Binnen ieder mens spreekt een stem, die hem of haar duidelijk maakt wat goed of kwaad is. De stem van het geweten. Binnen de christelijke wereld bekend als de stem van God. Atheïsten proberen de mensheid wijs te maken dat er geen verschil is tussen goed en kwaad. Je hoeft je niks aan te trekken van moraal. Het geweten wordt de mond gesnoerd. Er bestaat toch immers geen God. Je hoeft toch nooit verantwoording af te leggen. Wat een dwaasheid. Om de moraal af te kunnen schaffen willen de atheïsten eerst van de vrijheid van godsdienst af. Daarbij wijze ze op het recht van vrije meningsuiting. Dat moet voldoende zijn om toch nog religie te kunnen bedrijven. Daarbij denk ik aan het stalinistische regime in Noord-Korea, waar momenteel de christenen vervolgd worden. Duizenden worden opgesloten in heropvoedingskampen en elke maand worden er enkelen geëxecuteerd. Momenteel komen berichten uit Noord-Korea over experimenten van wapens op gehandicapten, die daarbij de dood vinden. Soortgelijke praktijken hielde de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog er ook op na. Dat zal de moraal van de atheïsten zijn. Hun manier van winst en verliesrekening opmaken om aan de macht te komen en te kunnen blijven. Daar zitten we toch niet op te wachten.

Antwoord op de OPLOSSING VOOR DE ONRECHTVAARHEID
Je zult wel bedoelen onrechtvaardigheid.
Er zijn in het christelijk geloof vele waaroms. Daar zitten ook christenen mee. Geloof is geen intellectueel argument. Geloof is een zaak van het hart. De hemel is niet alleen weggelegd voor een paar zich noemende intellectuele superieuren, die toevallig heel goed kunnen redeneren. Het geloof is er voor iedereen die onze Here Jezus Christus als Borg en Zaligmaker aanneemt.

Antwoord op HET KARAKTER VAN CHRISTUS
De gehele argumentatie gaat NIET over het karakter van Christus. Zulke miskleunen kan alleen een atheïst maken die de Bijbel probeert uit te leggen.

Antwoord op TEKORTKOMINGEN IN DE LEERSTELLINGEN VAN CHRISTUS
De argumentatie duidt eerder op een paar tekortkomingen bij de schrijver. Hij heeft geen voeling met het christelijke geloof en hij getuigt, dat hij geen christen is.
Het zal niet lang meer duren of u - de lezer - zal Christus ontmoeten. Dan gaat het erom wat Christus van uw leven en werken vindt. Als u gewogen en te licht bevonden wordt dan is er voor u geen eeuwig leven weggelegd. Goede werken bevorderen het geloof.
Boze werken beletten het geloof, vooral hoogmoed en ijdelheid. Het geloof is evengoed een werk van de vrije wil als van het verstand en hangt af van de zedelijke gesteldheid van de mens maar het is tevens een gave Gods, want niemand komt tot de Zoon, als de Vader hem niet trekt. Van de zedelijke gesteldheid van de hedendaagse atheïst heb ik geen hoge pet op.

Antwoord op HET MORELE PROBLEEM
Typisch het geredeneer van een atheïst. Christus in een kwaad daglicht stellen. Het getuigt tevens van ongeloof.
Het geloof sluit de weldadige liefde in evenals de kennis waarmee het in een zodanig nauw verband staat dat geloof en kennis bijna dezelfde betekenis hebben.
Het geloof in Christus is een daad die God van de mens vereist, een gebod van God, het noodzakelijke middel om het eeuwige leven van het heil te verwerven.
Het geloof is het principe van het kindschap Gods en het eeuwige leven, dat aan de gelovige geschonken wordt en waaraan zijn lichaam door de verrijzenis op de jongste dag deel zal hebben.
Jezus’ zendingsbevel luidt: “Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde en doopt hen in de naam van de Vader, van de Zoon en van de Heilige Geest en leert hen onderhouden al wat ik U bevolen heb. Ik zal bij u zijn al de dagen tot aan de voleinding der wereld.”


Antwoord op DE EMOTIONELE FACTOR:
De verbranding van miljoenen vrouwen die als heks beschuldigd werden is een historische misvatting. Russell had zijn huiswerk beter moeten doen. Niet dat de Rooms Katholieke kerk er trots op moet zijn, maar het zijn er in de geschiedenis “slechts” enkele tientallen geweest.
Volgens de historische gegevens zijn er bij de heksenprocessen in Salem 19 veroordeeld en enkele in de gevangens gestorven.
Bij processen door de Inquisitie zo’n 350 jaar geleden zijn er naar schatting tussen de 1.500 en 4.500 mensen ter dood veroordeeld. Schandalig weliswaar, maar het zijn er geen miljoenen, zoals Russell beweert. Volgens andere schattingen zijn er meer.
De reformatie en de vervolging
De reformatie der Nederlanden (het huidige Noord Frankrijk, België en Nederland) vond plaats in de late 15e en 16e eeuw. De vervolging van de gereformeerden vond vooral plaats tussen 1520 en 1566. Alles staat zwart op wit in de archieven van honderden Nederlandse steden. De plakkaten en regelingen, verslagen van de rechtszittingen, tot en met ooggetuigen verslagen van de executies.
Deze vervolging vond eerst plaats onder keizer Karel V en werd nog verhevigd door zijn zoon Philips II.
Willem van Oranje schrijft in zijn Apologie, dat het bloed dat Alva heeft doen vloeien minstens op het getal van 50.000 moet worden geschat.
Hugo de Groot noemt 100.000 gesneuvelden in de godsdienststrijd.
Aangenomen dat er toen 3 miljoen mensen in Nederland woonden en dat er 50.000 gedood zijn, dan betekent dat één op de zestig inwoners. Vooralsnog zijn er nog steeds geen miljoenen, zoals Russell schrijft.
De tarieven
Op het verraden van ketters stond premie. Voor het aanbrengen van een “gewone” ketter betaalde men fl. 25, - Voor een ouderling fl. 50, - en voor een leraar fl. 300, -. De door de Rooms Katholieke kerk ingestelde inquisitie handelde daarin echt “Bijbels”: ze bediende zich van aanbrengers en van getuigen. En getuigen waren er wel te vinden. Ook bij de veroordeling van de Here Jezus waren ze er al. Berucht werd Lange Margriet die in de Antwerpse gemeente binnengedrongen was. Vele slachtoffers waren al gevallen voordat men in de gaten kreeg wie zij was. Door haar werd onder de voorgangers in Antwerpen een slachting aangericht. Door haar verraad vonden drie voorgangers de dood, namelijk Christoffel Smit, Fabritius en Van Aalst. Alleen al voor dit verraad ontving zij fl. 900, -. (Zes jaarsalarissen van een geschoolde arbeider in die tijd)
De beeldenstorm, een reactie.
Op enig moment sloegen de calvinisten terug. Niemand weet wie het bevel gaf, maar plotseling eisten de mensen de kerken op ten behoeve van de erediensten en begonnen die te zuiveren van de beelden. Dit wordt in de geschiedenisboeken weggeschreven als een zwarte bladzijde in de geschiedenis der kerken. De Rooms Katholieke kerk ontkent dat er zo bloedig is opgetreden tegen de protestanten. Echter: Navigero – gezant van Venetië aan het hof van Karel V – schrijft dat alleen tijdens Karels regering al 30.000 martelaren werden terechtgesteld. Alva zelf beroemt zich erop dat hij in zijn tijd in de Nederlanden 18.000 ketters heeft laten doden. Hooft schrijft in zijn Nederlandse Historiën over Philips II dat hij wel tot 50.000 mensen heeft laten doden. De gereformeerden hebben nooit persoonlijk wraak genomen op de Rooms Katholieken.
Het verzet der edelen
In de Nederlanden werd in allerlei lagen van de bevolking gehunkerd naar de vrijheid. Op 5 april 1566 ging een groep van vier tot vijfhonderd ongewapende edelen naar de landvoogdes Margaretha van Parma om een smeekschrift te overhandigen. Dit smeekschrift werd opgesteld door Marnix van St. Aldegonde. De van angst bevende landvoogdes werd door haar adviseurs gerustgesteld met de mededeling dat het maar geuzen (schooiers) waren. Ze vatte het plan op om te vluchten uit Brussel, omdat ze begreep dat de feitelijke macht bij het Verbond der edelen berustte. Maar de vlucht werd haar belet door de edelen Hoorne, Egmond en Oranje. Haar macht was tanende. De ketterjagers gingen nog onverstoorbaar verder. Datheen kwam met het plan om de Spaanse koning dertig ton goud aan te bieden in ruil voor godsdienstvrijheid. Maar Philips II wilde daar niet van weten. Bang als hij was dat ze daarvan een leger zouden uitrusten, als het geld eenmaal bij elkaar was. In de zomer van 1566 vond een beeldenstorm plaats. Op meerdere plaatsen werden opstanden onderdrukt. Hierna begon de grote uittocht. De geschiedenis vermeldt dat er 300.000 mensen naar het buitenland vertrokken (gevlucht) zijn.
Alva en de Bloedraad
De reden was, dat Philips een leger uit liet rusten door de hertog van Alva, met zijn zoon Ferdinand van Toledo, bestaande uit 1200 ruiters en 9000 man infanterie. De soldaten waren vooral van Italiaanse afkomst. De wagentros trok door de Alpen en door het oosten van Frankrijk op weg naar Nederland om orde op zaken te stellen. In zijn gevolg had Alva ook een paar duizend lichtekooien. Na enkele weken stond dit leger bij Brussel. Alva kwam als een “vredesengel”. Hij beloofde dat iedereen die in Nederland was gebleven een volledig pardon zou ontvangen ook al had men aan de beeldenstorm meegedaan. Al snel werd duidelijk wat het woord van deze Spanjaard waard was. Egmond en Hoorne kwamen Alva tegemoet om hem een stel mooie paarden aan te bieden. Zij moesten sterven om de schrik erin te krijgen bij de Nederlanders. Eenmaal aangekomen nam Alva het bestuur over. Margaretha moest wijken. Alva werd alleenheerser. Hij had “carte blanche”. Hij stelde een raad van beroerten in die al snel Bloedraad genoemd werd. De Calvinisten begonnen met gewapend verzet, geholpen door de Watergeuzen. Nederland was een economische chaos nabij. De handel kwam nagenoeg stil te liggen. In het begin leden de Geuzen nederlaag op nederlaag. Willem van Oranje werd bij Roermond verslagen. Lodewijk van Nassau viel via het noorden ons land binnen. Hij werd uit Appingedam verdreven, maar versloeg de vijand bij Heiligerlee. Hier sneuvelde de eerste Oranje, namelijk graaf Adolf. Lodewijk werd later zelf verslagen bij Jemmingen. Willem van Oranje trok met zijn leger over de Maas om een aanval op Brussel te doen. Dit mislukte omdat Alva hem ontweek. Willem had geen geld meer voor een leger. Oranje was totaal verarmd. Hij kreeg geen hulp uit het buitenland. Arm en berooid ging hij naar de Dillenburg. Hij zag het aanvankelijk helemaal niet meer zitten.
Hoewel zijn eerste vrouw van Lutherse afkomst was, zag hij het met de ketters (aanvankelijk) niet zitten.
Pas toen hij alles kwijt was, kwam hij tot het inzicht, dat alleen God hem nog kon helpen.
(Hij sloot een verbond met de Potentaat der Potentaten) Alleen met diens hulp zou het onmogelijke mogelijk worden.
De tachtigjarige oorlog
Allerwegen wordt aangenomen dat met de slag bij Heiligerlee de tachtigjarige oorlog begonnen is. Tachtig jaar werd er gezucht onder het juk van een schier overmachtige vijand.
In 1648 kwam er eindelijk een einde aan deze oorlog. Nederland was vrij!
Willem van Oranje (de Zwijger)
Willem van Oranje maakte dat allemaal niet mee. Door Philips II werd hij in de ban gedaan.
In 1584 werd hij door Balthasar Gerards in de Prinsenhof in Delft vermoord. Sindsdien wordt hij genoemd: Vader des Vaderlands. Hoewel hij – voor zover bekend – nooit is overgegaan tot het Calvinisme c.q. de Reformatie (Protestantisme) – heeft Willem van Oranje – onder de toelating van de Here - door zijn zeer persoonlijke inzet (hij verloor daardoor zijn eer, goed en leven), voor de vrijheid van de Nederlanden, een zeer belangrijke bijdrage geleverd aan de Reformatie.
Concilie van Trente:
De Rooms Katholieke kerk heeft de reformatie veroordeeld tijdens het concilie van Trente.
Het einde van de Inquisitie
Pas in de 19e eeuw werd het instituut van de Inquisitie afgeschaft. De Inquisitie heeft vooral huisgehouden in Spanje, Frankrijk, Noord Italië en in de Nederlanden.
En pas in de 21e eeuw heeft de Rooms Katholieke Kerk een vorm van excuses (spijtbetuiging) openbaar gemaakt voor het optreden van de Inquisitie. M.a.w.: ook de Rooms Katholieke Kerk ziet wel in, dat het allemaal niet de schoonheidsprijs verdiend heeft.
Hoewel de Inquisitie en de Tachtigjarige oorlog dus tienduizenden mensen het leven heeft gekost zijn het er geen miljoenen.

De bewering dat de christelijke godsdienst de belangrijkste vijand van de menselijke vooruitgang is en nog steeds is, is de meest walgelijke poging om de geschiedenis van het christendom te vervalsen, die ik ooit onder ogen heb gezien.
Dankzij de kerken is er wereldwijd zending en evangelisatie verricht. Om te kunnen evangeliseren zijn volkeren gealfabetiseerd. Talen werden bestudeerd en op schrift gesteld. Er werden alfabetiseringsprojecten opgezet. Een van de eerste was het Cyrillisch alfabet, waardoor de Slavische volken leerden lezen en schrijven. Hun taal is een geschreven taal geworden. Momenteel wordt de Bijbel wereldwijd in ruim tweeduizend talen gedrukt en gelezen, met bijbehorende onderwijssystemen. Er zijn wereldwijd onderwijssystemen ingevoerd. Dankzij dit onderwijs is Europa nog steeds toonaangevend op het gebied van de wetenschap. Om nu mee te maken dat zich de atheïsten (een groeiend aantal heelaas) als zogenaamde superieure intellectuelen inzetten om de godsdienst, maar het meest nog het christendom, aan te vallen en te beschimpen en de godsdienstvrijheid aan te tasten.

Antwoord op HOE DE KERKEN DE VOORTUIGANG TEGENHIELDEN
Het betoog over een aan syfilis lijdende echtgenoot en de houding van de katholieke kerk heeft niets met tegenhouden van vooruitgang te maken. Of het moet een freudiaanse verspreking zijn, als de schrijver ervoor pleit om een vrije seksuele moraal erop na te gaan houden, zoals menig atheïst bepleit. Met tot gevolg, geslachtsziekten, sommige ongeneeslijk, abortussen, echtscheidingen, en soms onpeilbaar verdriet van ouders en kinderen die daar het slachtoffer van worden.
Met de beperkte verzameling gedragsregels die tot moraal bestempeld worden door de kerk, zal Russell bedoelen dat de Tien Geboden of Tien Woorden nageleefd moeten worden?
De wet van de Tien Geboden
Toen sprak God al deze woorden:
1. Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit het land Egypte, uit het slavenhuis, geleid heeft. U mag geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.
2. U mag zich geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde, of in het water onder de aarde is. U mag zich daarvoor niet neerbuigen, en die niet dienen, want Ik, de HEERE, uw God, ben een ijverend God, Die de misdaad van de vaderen vergeldt aan de kinderen, aan het derde en vierde geslacht van hen die Mij haten, maar Die barmhartigheid doet aan duizenden van hen die Mij liefhebben en zich aan Mijn geboden houden.
3. U mag de Naam van de HEERE, uw God, niet ijdel gebruiken, want de HEERE zal niet onschuldig houden wie Zijn naam ijdel gebruikt.
4. Gedenk de sabbatdag, dat u die heiligt. Zes dagen moet u arbeiden en al uw werk doen, maar de zevende dag is de sabbat van de HEERE, uw God. Dan mag u geen enkel werk doen, u niet, uw zoon en uw dochter niet, uw slaaf en slavin niet, uw vee niet, en niet de vreemdeling, die binnen uw poorten is. Want in zes dagen heeft de HEERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag. Daarom zegende de HEERE de sabbatdag, en heiligde die.
5. Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de HEERE, uw God, u geeft.
6. U mag niet doodslaan.
7. U mag niet echtbreken.
8. U mag niet stelen.
9. U mag geen vals getuigenis spreken tegen uw naaste.
10. U mag niet begeren het huis van uw naaste. U mag niet begeren de vrouw van uw naaste, zijn slaaf en zijn slavin niet, zijn os en zijn ezel niet, en niets wat van uw naaste is.

In de Bijbel zijn er vijf vindplaatsen van de Tien Geboden, ook wel genoemd De Tien Woorden of De Wet des HEEREN. In het Oude Testament zijn er de twee versies in Exodus 20:2-17 en in Deuteronomium 5:6-21. Hoewel deze twee versies hier en daar van elkaar verschillen, zijn ze globaal genomen hetzelfde. In hoofdstuk 34 van Exodus (vers 11-26) is een derde lijst van deze geboden en verboden te vinden die verschilt van de genoemde gelijkaardige versies: hij is uitgebreider en bevat onder andere het opmerkelijke gebod de altaren van anders gelovigen stuk te staan. Opmerkelijk is ook dat in deze Bijbeltekst sprake is van een tweede versie van de stenen tafelen, omdat Mozes de eerste stenen tafelen had stukgegooid. In het Nieuwe Testament worden de geboden door Jezus zelf genoemd. In Matteüs 22:36-39 vat Hij de Tien Geboden samen: "Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. "
Een psychologische uitleg wil beweren, dat iemand die niet van zichzelf houdt, ook niet van een ander kan houden.
Een meer filosofische en/of theologische opvatting luidt, dat degene die niet van God houdt, ook niet van zijn naaste kan houden, en zichzelf haat.
Psalm 2: 11 (NBV) Onderwerp u, toon de HEER uw ontzag, breng hem bevend uw hulde.
12 Bewijs eer aan zijn zoon met een kus, anders ontvlamt zijn woede, en uw weg loopt dood,
want bij het geringste ontsteekt hij in toorn. Gelukkig wie schuilen bij hem.
Gelukzoekers, opgelet. De wetenschappers zijn er inmiddels ook achter. Biologen hebben ontdekt, dat geluksgevoelens invloed hebben op de chromosomen. Gelukkige mensen leven langer. Stress, onvrede, boosheid bezorgen je een slijtageslag. Maar als je geluk zoekt bij God, dan geeft Hij je extra jaren. In Spreuken 1:1 wordt naast rijksdom en eer ook gesproken over een lang leven. Wie worden daarmee beloond? Niet de mensen die hun eigen geluk najagen, maar degenen die op God vertrouwen. Gods genade kun je alleen verkrijgen door bescheiden te zijn en ontzag voor Hem hebt. Je kunt natuurlijk je geluk zoeken in therapeutische programma’s, drugs, alcohol, farmaceutische producten, synthetische emoties, seks. Maar je kunt ook je geluk beproeven in de echte en onvervalste genade van God. Die geeft je gezond geluk. Er zijn natuurlijk sceptici die vinden dat je niet op geluk uit moet zijn, maar wat is er op tegen om je geluk bij God te zoeken? Hij geeft je extra jaren om van Hem te genieten en Hij geniet ervan als het je goed gaat!

Antwoord op ANGST, DE BASIS VAN DE GODSDIENST
Een van de andere emoties is schaamte. Ik schaam mij niet om te getuigen, dat ik geloof in
God, de Vader, de Almachtige, Schepper des hemels en der aarde.
En in Jezus Christus, zijn eniggeboren Zoon, onze Here;
Die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria
die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, nedergedaald ter helle;
ten derden dage wederom opgestaan van de doden;
opgevaren ten hemel, zittende aan de rechterhand Gods des Almachtigen Vaders;
vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de Heilige Geest
Ik geloof een heilige, algemene Christelijke Kerk, de gemeenschap der heiligen,
vergeving van zonden,
wederopstanding des vleses (van het lichaam)
en een eeuwig leven. Amen.
Christenen baseren hun geloof niet op angst. Ze leven in de vreze des HEEREN. Dat wil zeggen, dat ze in Hem geloven en Hem eren. Dat is heel wat anders dan angst.
Atheïsten schamen zich kennelijk nergens voor. Wat zullen ze raar opkijken als het straks allemaal anders blijkt te zijn. Dan staan ze met lege handen voor een eeuwige God die hun onderwerpt aan het eeuwige oordeel.

Antwoord op WAT WE MOETEN DOEN
We moeten onze oren niet laten hangen naar zich superieur noemende intelligentsia, de zogenaamd brights, de slimme jongens met hersens, die zich ontpoppen als vijanden van de godsdienst in het algemeen en van de christenen in het bijzonder.
We moeten ook geen apatheïsten worden, zogenaamde apathische theïsten, die zich niet druk maken over de rol van hun eigen godsdienst en al helemaal niet over de rol van andermans godsdienst. (De term apatheïst is bedacht door de atheïstische journalist Jonathan Rauch)
We moeten strijdbaar in het leven staan, te allen tijde bereid om rekenschap af te leggen van hetgeen wij geloven.
We moeten er voor zorgen dat er geen regimes meer aan de macht kunnen komen die sympathiseren met het atheïsme. Zodat ze niet door kunnen gaan met de godsdienst de mond te snoeren. En zodat ze niet opnieuw de kans kunnen grijpen om miljoenen (ruim honderd miljoen) mensen het leven te benemen, zoals eerder gebeurd is – onder de invloed van het communisme in Rusland, China, of van het nationaal socialisme in Duitsland, Oostenrijk, en de rest van het bezette Europa.
Van Bertrand Russell is het bekende theepot argument, dat door Richard Dawkins (ook zo’n superieure intellectueel, die zich als atheïst ontpopt heeft) nog iets verder aangescherpt wordt. Hieruit blijkt wel, dat deze zogenaamde intelligentsia ook als sprookjesverteller niet erg geslaagd zijn. Naast het theepot argument kennen we er nog wel een paar, zoals de kabouter in mijn eigen achtertuin, en het zogenaamde sinterklaasgeloof. Allemaal lariekoek en bedoeld om de aandacht af te leiden van de waarheid over Christus. Lees de Bijbel en bestudeer de gelijkenissen die Jezus verteld heeft om morele dilemma’s op te lossen.
Het is als met de gok van Pascal: het is geen gok, het is onze vrije wil. We hebben de vrije keuze, maar de keuze moet wel gemaakt worden. Als het ons allemaal lauw laat, of we kiezen voor de ideeën van de atheïsten, dan kiezen we tegen God. Met alle noodlottige gevolgen van dien.
Wereldwijd moeten kerken hun organisaties onderhouden, hun onderwijssystemen in stand houden, ziekenhuizen, gezondheidsprogramma’s, maatschappelijk werk, huisvestingsprogramma’s, leprozenzorg, behandeling en opvang van aids-patiënten, daklozenopvang, weduwen en wezenopvang, volkeren blijven alfabetiseren, bijbelsvertaalwerk verrichten, bijbels en christelijke lectuur verspreiden, zendingsorganisaties ondersteunen, kortom: liefdadigheidswerk en wereldwijde verspreiding van het evangelie.
Onze God is een God van liefde. Pauwenveer - 30-07-’09 22:05
Pauweveer got slope joenge ghed' nudig! Aghaidh (E-mail ) - 05-08-’09 13:30
eerst een mooi slim stuk met wat kritiek op de het christelijk geloof waar in het volledig in zijn waarde word gelaten en als antwoord een beledigde christen die een hele groep mensen (atheïsten) aanvalt puur om de mening van 1 persoon beetje on-vergevingsgezind dit of misschien zelfs ronduit agressief mischien moet je je rode kruis ridder pak uit trekken en van dat hoge witte paard afkomen. agnost - 14-08-’09 23:32
Beste Els,

Mijn complimenten en dank voor het vele werk dat je hebt gehad aan de vertaling van Russell. Russel was een man met een geheel eigen visie op o.a. de religie. In een essay hoeft het ook niet echt wetenschappelijk onderbouwd te zijn. Russell kan niet anders dan met gezond verstand tot deze, door mij gedeelde conclusie, komen. Maar tot een echt WETEN zal ik nooit ondanks mijn zoektocht (waarnaar..?) komen. Overigens, trek u niets aan van haatdragende reakties. Doordenker - 16-08-’09 20:38


(optioneel veld)
(optioneel veld)

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.


Alle godinnen

Ga naar alle godinnen op de oude site.

Laatste reacties

Barbara shocker: Ik heb nog nooit iemand gezien of gehoord van een man als Heer Bubuza, Heer Bubuza is een God in mens…
Ben Veldstra: Hallo Els, Ik zou graag van jou of lezers willen horen of ze me iets kunnen vertellen, over de betek…
Fried van Bijnen: Uit de vraag: "bestaan er geniale vrouwen dan ???" door Knox op 16-04-’08 om 21:01 uur, leid ik af da…
E. Verel: Mijn achternaam is een levend monument voor de godin,met haar vele verbasteringen, als Vrel, Verhel, …
Prof. MUSTER: Inmiddels is het Delftse Sprookjesmuaseum opgeheven, 4 Andere Musea in Delft boden geen extra-Museumr…
Prof. MUSTER: Ik ben natuurlijk geen expert in Sankrit Pakrit Kanada of Urdu maar deze tekens lijken bijna dezelfde…
andries oost: Kritiek en reflectie Er was wel een goed stuk van Els Geuzebroek, waar ik op zou willen reageren. Wat…
Fried: Prachtig artikel heb je gevonden, Els. Philipke heeft er jammer genoeg nog steeds geen antwoord op ge…

Reorganisatie

Op dit moment worden alle godinnen overgezet naar een nieuwe database. Omdat dat veel werk is, zal het een tijd duren voor alles is overgezet. Veel crosslinks gaan nog terug naar de oude pagina's omdat eerst alle entries moeten worden toegevoegd.
Voor suggesties en commentaar kun je terecht op het forum.

Video's

Woensdag 09 September 2009 at 11:33 pm


Forum | Pivotx Homepage | Pivot Forums | Extensies | Pivotx Boek